donderdag 13 juli 2017

Juni/juli een waterige periode

😄
Na alle ellende van de vorige episode, hopen we nu wat leukere nieuwtjes met jullie te delen.

De elektriker heeft zijn werk gedaan. Na ruim 6-7 jaar wachten eindelijk eentje gevonden.
Hij is inmiddels goed bekend aan huis want keer op keer vinden we weer "rare" zaken.... Hij heeft dus, zoals de wet het voorschrijft, de installatie op orde gebracht, maar sommige groepen zijn nu met een verkeerde zekering (te laag) uitgevoerd. Inmiddels zijn er al 2 nieuwe groepen bijgekomen met de juiste kabelwerk en ditto zekeringen....

Op hemelvaartdag, eind mei was het wel heel erg druk bij ons op de weg.
Tour des Fjords werd gehouden en dit jaar hadden ze besloten om door Eidsland te stormen.
ca 100 wielrijders, vooraf en achterop gegaan/gevolgd door een veelvoud aan wagens.....
(we hadden een mooie plaats voor de foto)

(Onbegrijpelijk dat er zoveel volgwagens moeten rijden)

Maria ligt inmiddels al weer een paar weken te dobberen. Bij de te waterlating kwamen we erachter dat er te weinig stroom in de accu's zat, ook na opladen (iets wat ik altijd doe, vooraf de te waterlating). Dus dobberde Maria letterlijk van de aanhanger af. Met een hoop touw en mankracht naar de steiger getrokken. Nadat in de loop van de week de accu's waren vervangen de eerste proefvaart met glans doorstaan. Ik moest naar de tandarts en dan neem je toch gewoon de boot?
Doordat we dit jaar wel erg laat waren met de te waterlating, was een deel van de steiger al bezet....


(Een zeemeeuw vond dit wel een perfecte plaats)

Ok, Laura is dus ingeslapen, weg en komt nooit meer terug.
Eerst maar eens de zomervakantie voorbij laten waaien en dan maar eens kijken of er een vervanging (kan dat?) voor haar moet komen.

Maar dit hebben we wel vaker bij de Weertsen gehad, na het wegvallen van een huisdier....

Ok, Jonny ( Ferryland. die van de kennel waar Laura vandaan komt) had ons op een avond gebeld.
In 2012 zijn zij gestopt met het fokken van New Foundlanders en hebben zij zich gericht op de fok van spaanse waterhonden en hebben inmiddels al weer diverse prijzen gewonnen.
De baas van hun eerste velpen (2012) had na 2 infarcten geen mogelijkheid meer om voor de hond te zorgen en ze zochten dus een nieuw tehuis voor deze hond.
Omdat wij dit toch wel een beetje zielig vonden, een hond van bijna 5 ligt niet "lekker" op de 2e hands markt, hebben we gezegd dat we wel wilden kijken of het klikt.
Met de eigenaar contact gehad en wij onderweg naar Knarvik, bij de dierenartenpraktijk. Zo reed hij de helft en wij ook. Maar daar hadden we besloten de hond niet direct mee te nemen, hij was namelijk gebeten en de wond moest maar eerst schoon en dicht zijn. Hij zou nog wel stress genoeg krijgen. Dus na 2 weken hebben we Anker  opgehaald. Anker was heel erg bang, verlegen, afwachtend en nog meer van dit soort termen. Heeft waarschijnlijk nooit echt zich als hond kunnen gedragen want spelen is er ook niet bij. Stapje voor stapje past hij zich aan, zelfs een neus aan neus moment met Mickey is er al geweest. Maar zijn gedrag is nog altijd op zijn zachts gezegd afwachtend. Anker zijn officiele naam luidt: Ferryland Ancer point. (Laura heette Ferryland Take Away) De beginletter (A van Ancer) staat voor een hele worp, volgende worp beginnen alle namen met een B. (Dus Laura was van de T serie).

(Een van de eerste foto's van Anker bij ons thuis)


De tijd zal het leren, Anker heeft gewoon tijd nodig om zich aan te passen.


En zo ineens hadden we een ander huisdier op de veranda.

(Een vleermuis die zich vergist heeft)


En Mickey?
Die draait haar rondjes rond huis zoals dat een kat hoort te doen.
Na een paar keer neus aan neus met Anker is het roer om, wegwezen als die hond aan komt stormen is haar devies! Is geen Laura en lijkt er ook niet op.


De fratelli's op pad.
De jongens hadden zowaar eens een meet and greet met elkaar. Zeldzaam daar ze beide een totaal andere route rijden, maar Lars had een andere rit en zodoende staan de broertjes zomaar eens samen op een parking. Kleine mannekes worden groot en hun speelgoed ook.

( Die witte rijdt Olaf mee, die groene Lars)

(Olaf zijn span rond  middernacht onderweg op een parking)

Het ijzerwerk dat Olaf en ik in het voorjaar opgehaald hadden staat inmiddels al min of meer op zijn plaats. De aluminium pijpen vormen samen een vertikale antenne van maar liefst 15,6m lang (hoog).
Of deze op dezelfde plaats blijft staan weet ik nog niet, maar voorlopig de wereld rond met als hoogtepunt een contact met een russische wetenschapper op Antartica! 

(Aan de voet de automatische afstemunit)

De vakwerkmast staat ook al deels op de plaats, 1 deel van de 3 staat al op de voet, wachten is nu op tijd en gelegenheid om met een kraanwagen de andre delen, inclusief antenne's er op te monteren.

(4 meter van in totaal 12 meter staat al op de plaats)

Willeke is dus geslaagd voor het vakdiploma instellingskok!
Door het gedoe met Laura is dit nieuws niet in de vorige blog vermeld.
Zoals te verwachten in Noorwegen, het officiele diploma komt in de loop van het najaar...

( Het bewijs: Willeke KAN koken!)

Ondertussen wacht ik nog steeds op de oproep voor het praktijk gedeelte van mijn vakproef.....
Ben bang dat dat ivm de vakantietijd nog wel ff op zich laat wachten.

Maria staat te koop, maar de markt voor polyesterboten van 37 jaar jong is niet bepaald aantrekkelijk te noemen. We gaan er dan ook van uit dat we eind augustus gewoon weer een fijne bootvakantie zullen gaan nemen, deze maal MET de hond mee (als gevolg van zijn formaat iets handiger om mee te nemen dan Laura). We gaan of weer richting Ålesund, of richting Stavanger en de bocht om naar Egersund. We gaan het beleven wanneer we bij Bergen voor de splitsing komen....

Iedereen een prettige vakantie toegewenst en nogmaals, iedereen is welkom, maar bel wel ff ruim van te voren. Gaan wij koffie regelen!

Groeten van Willeke en Eddy
Lars en Andrea
Olaf und seiner Benz
Mickey en Anker.
(als gevolg van vakantie geen muizen in de muur)

ps: Wanneer jullie je op de lijst van volgers zetten, krijgen jullie automatisch een melding wanneer de blog weer afgestoft is.... En een grote volgersijst staat ook leuk voor de pr....... :)


vrijdag 12 mei 2017

April/Mei 2017

De winter zou moeten zijn verdwenen dus Mickey is weer op muizenjacht.
("de bult" heeft altijd wel wat aantrekkingskracht op katten)


Zaterdag 29 April zijn Olaf en ik "ff" naar Sandefjord en Larvik gereden. In Sandefjord lag een leuke antennemast en in Larvik aluminiumbuizen voor antenneprojecten... En wat doe je dan wanneer de post (of transport) aardig in de papieren gaat lopen? Jepp, zelf rijden....
We zijn rond 04.00u vertrokken en na ruim 1000km 's avonds weer thuis rond 22.00u.
Omdat de Hardangervidda nog afgesloten was ivm het slechte weer, zijn we over de Hemsedal gereden. Wel omrijden maar Olaf had geen zin om te wachten op een opening.....

(De "verplichte" foto shoot in de Hemsedaltunnel)

(Ook winter op de Hemsedal....)

(En gelukkig hadden we de winterbanden nog niet verwisseld)

(-4 en sneeuwstormen....)

(En de beijsde weg natuurlijk)

(Maar hier doe je het dan toch voor,
3 mastdelen van elk 4m en 3 alu buizen van elk 5,80m)

(Tsja, als Olaf steeds wil rijden, gaat de ouwe zich vervelen...)

(De Hardangervidda was 's middags wel open)

(De tunnel aan de Voss kant van de Hardangerbrug)

Omdat we zaterdag 6 mei de verjaardag met mama zouden vieren zijn we woensdag 3 mei weer in Bergen de boot op gegaan.

(Nog ff genieten van de zon in Bergen)

(De hokken in het hondenhotel)

(De meiden onder elkaar)

Ondanks dat de wind snijdend koud was heeft Willeke het nog volgehouden tot het moment supreme! Zonsondergang op volle zee! 






(Let wel op de tijd, 21.40u. Bij ons gaat het licht al echt later uit dan in Nederland)

Vrijdagavond hadden we een uit etentje met mama. Ze wist enkel dat we uit gingen, waar naar toe niet. Dat werd dus wokken en Gerard en Ina hadden we ook kunnen strikken.
Het werd een gezellige avond met uiteraard veel te veel lekker eten!


(Laura als wachthond bij onze wagen)


Zaterdag kwamen de familie en vrienden om een gezellige dag te hebben, uiteraard ook met teveel eten op de tafel. Voor wie met honger weg ging was het eigen schuld!

En woensdagmorgen zijn we weer in de wagen gestapt om naar huis te rijden. De boot op rond 20u.


(Op de weg terug was het weer stukken minder)

(Maar toch mooie luchten)


Maar goed, vrijdag 4 mei waren we met Laura bij de dierenarts in Nederland voor foto's van haar rechterpoot. Net als in 2012 waar haar linkerkniebanden gescheurd waren, was het nu aan de rechterkant het geval en wilden we dus een afspraak maken voor een operatie. Dinsdag voor de wormkuur (verplicht om weer naar Noorwegen te mogen reizen), werd er een beginnende baarmoederontsteking geconstateerd. In overleg een antibiotica kuur meegekregen en het moest na het weekend beter gaan anders naar de dierenarts in Noorwegen voor een acute operatie.
Maar donderdagmorgen dat we haar wilden ophalen uit het hondenhotel was het goed fout met Laura. Ze reageerde nagenoeg niet, wilde niet uit het hok. En wat direct de alarmbellen laat rinkelen, ze wilde niet eten of drinken en ook geen hondesnoepje, iets wat normaal binnen 5 seconden weggewerkt werd.
Nog op de boot hebben we contact met de dierenarts in Bergen opgenomen en het hele verhaal uitgelegd en dat ze waarschijnlijk geopereerd moest worden. Direct van de boot naar de dierenarts voor onderzoeken. Maar zowel röntgen als echo lieten niet direct alles zien. Maar met Laura ging het met de minuut slechter. Lopen ging al niet meer en ze lag maar wat apathisch voor zich uit te staren. Uiteindelijk is ze om 16.15u ingeslapen. En zijn wij zonder haar naar huis gegaan.
's Avond heeft de dierenarts nog gebeld met de uitslag van de sectie, want we wilde wel weten wat er nu loos was. Laura zat al vol met gezwellen die onbehandelbaar waren. Hadden we haar mee naar huis genomen had ze hooguit nog een dag of 2 geleefd.....


Laura (ferryland Take Away)  22-02-2010 - 11-05-2017

We missen je, meisje!


donderdag 23 maart 2017

Februari/maart 2017 maart roert zijn staart

😄
En raad eens wie deze mastodont nieuw gekregen heeft?
(De toeters en bellen zijn op nalevering)

Willeke heeft de oproep voor het praktijkexamen al binnen, 26/27 april mag zij "iets" maken in het Modalstunet (bejaardentehuis) en dat wordt dan beoordeeld. De ervaringsjaren en de uren die zij hier gewerkt heeft zijn allemaal "goedgekeurd" (eis is iets van 5000 uur praktijk).

 (Stiekum is ze aardig zenuwachtig aan het worden hoor.....)

 (Olaf moet tegenwoordig WERKEN en komt moe thuis)

 (Niet omdat het moet, maar omdat het kan.....)

Ok, Mickey was dus krols en dat gaf me een partij lawaai in huis.....
WAS want 3 maart mocht ze van ons naar de dokter.
 (Hier ligt ze bij te komen nadat we haar weer thuis hadden)

(Nadat de hechtingen verwijdert waren maar weer tijd voor alles te bekijken)

 (En Laura moest ook alles weer opnieuw bekijken)

23 maart 's morgens was er een beetje nachtvorst geweest en wat natte sneeuw. Maar dat was met een uurtje veranderd in volwassen sneeuwbuien... In 2 uur tijd werden we getrakteerd op 25 cm sneeuw.
 (Zo lag er niets en zo is alles weer wit)
 (Willeke kijkt teveel crea bea op de TV)

(De zondagmiddag vergadering....)

Zo, de lente is officieel begonnen met een hoop sneeuw en weinig vorst.
De elektriker gaat de zooi (eindelijk) op de schop nemen, vandaag contact gehad en hij gaat de stroomleverancier bellen en een afspraak maken... Eindelijk, na bijna 7 jaar!

Mijn praktijk examen is ook aangevraagd, wacht op een oproep. Begin april mag ik van de baas ook weer op cursus, deze maal brennvernleder. Met de vorig jaar doorlopen cursus HMS is mijn neven functie te vergelijken met hoofd BHV'er in Nederland.

Olaf draait zijn rondjes, Lars draait zijn rondjes en begin mei komen Willeke en Laura en ikke weer een weekje naar Nederland.

Maria staat te koop.
Tsja, doet een beetje pijn om dit te moeten doen, maar er zijn bepaalde zaken die nodig verbouwd/hersteld moeten worden en ik mis daar de kennis/tijd voor om deze te doen, een werf opzoeken wordt te duur. Willeke vond overigens dat het geld dat we ermee verkijgen, best wel in een camper gestopt kon worden....

We zullen zien, misschien kopen we wel een zeilboot....

Groetjes,
Willeke en Eddy
Lars en Andrea
Olaf und seiner Benz
Laura en Mickey

zaterdag 18 februari 2017

Winter 2016/2017

Yessssss!
Zowel Willeke als ik zijn geslaagd voor onze theorie examens voor respectievelijk Institusjons kokk en Yrkessjåfør. Nu hebben we ruim de tijd om ons voor te bereiden op het praktijkexamen, want dat kan wel een paar maanden wachttijd zijn......

Mickey is begin februari krols geworden (of zijn enkel katers dat?) Eerst vonden we een sterilisatie niet nodig omdat er in de hele omtrek geen katers rondlummelen, nadat mevrouw krols werd dus wel....
Allemachtig, dat een klein beestje zo kan janken!!!
Hier ligt ze nog onschuldig in de lade van de badkamerkast, een favoriet verstopplaatsje van haar.
 
(Hier ligt ze nog onschuldig in de lade van de badkamerkast, een favoriet verstopplaatsje van haar.)

Dat ze groter wordt is op de onderstaande foto wel te zien.
 (Vroeger pastte ze er met gemak in)

Zoals gezegd, mama kwam de donderdag voor kerst aan op Flesland. Ze was woensdag al naar Ruud gereden en die heeft haar donderdag vroeg op Schiphol afgezet.
Voor het eerst in haar leven in een vliegtuig en vond het reuze mooi!

Dus vrijdag maar Bergen in, want het was weer eens een dagje droog....
 (Maar leg me nu (nog) eens uit hoe ik een foto kan maken met de telefoon?)

Omdat het "wel aardig" weer was, zijn we weer eens met de Fløibanen naar boven gegaan.
Met mooi weer is een heel groot stuk van Bergen en omgeving te zien.
 (Het was droog, maar een ijzig windje)
 (Mooi uitzicht over Bergenhavn)

Van tante Ans een paar mooie dingen gehad om bv om een kaars te doen.
 (In het donker een heel mooi effect)

Natuurlijk hoort er met kerst lekker eten op tafel te staan!
Voor de gelegenheid onze nieuwe gourmet set aangesloten.
 (Met lekkernijen gevulde tafel)

 (Zelfs voor Laura was het een feest)

En wat is er romantischer dan diner by candle light?
Tsja, hoewel dat inderdaad "leuk" kan zijn, is dat het niet met een kerstdinner en de stroom valt uit!!!
Gelukkig was er nog een houtkachel waarop een deel opgewarmd kon worden en de stroom was na ca 30min weer terug.
(Op de een of andere manier moet de foto wel te draaien zijn....)

Dinsdag na de kerst is mama weer met de koninklijke terug naar Schiphol gevlogen, waar Ruud en Mariska al klaar stonden met mama d'r Yaris.

 En jawel, na ruim 7 jaren diverse bedrijven te hebben benaderd, een deel al zelf te hebben vervangen, kwam er dan begin januari eindelijk een elektriker (electricien) hier. Hier mag je dus wettelijk NIETS zelf aan het stroomnet in huis veranderen...
(Deze kast had Ruud dus al eens gemoderniseerd)

(Dit is onze hoofdzekeringskast)
Van 1 fase 35Amp gaan we dus over naar 3 fase 65 Amp.
Tenminste, als die droplul (elektriker) zijn offerte niet vergeet in te leveren bij ons.

Natuurlijk was er op oudjaars avond ook weer een heerlijke van alles op de tafel te vinden. 
(Dit is onze traditie geworden met oud&nieuw)

Ok, nu Olaf...
Hij was inmiddels ook geslaagd voor zijn C (vrachtwagen) rijbewijs, had ook al de verplichte theorie cursussen gedaan en wordt het niet eens tijd voor werk???
Hoewel hij nog geen aanhanger rijbewijs had (wel mee bezig) had hij dus al wat opgescharreld. Woensdags reed hij naar Lærdal voor een sollicitatie, gaf aan dat de aanhanger nog niet in the pocket was, maar kwam wel al thuis met een arbeidscontract!
Vrijdag daarop geslaagd voor de aanhanger!
Na een week samen op de wagen gereden te hebben met een chauffeur, kon hij het daarna alleen gaan opknappen. Voss, 2 containers opzetten en naar Oslo en Mjøså (2u boven Oslo). Slapen en daarna weer terug via Oslo naar Voss.

(Hier een foto van zijn vaste wagen, zonder containers)

(En hier met containers erop)

Olaf komt nu enkel nog de weekenden thuis.

Laura heeft nu een paar maal problemen met haar heupen/knieen gehad en is hiervoor al een paar spuiten rijker. Ook de tranende ogen zijn aangepakt en het gaat op het moment weer aardig wat beter daarmee.

De winter wil maar niet echt komen, we hebben een paar dagen lekker sneeuw gehad. De fjord is zelfs al weken dichtgevroren, maar niet dik genoeg om te schaatsen.
Wat wel mooi is van (droog) winterweer, zijn de mooie heledere luchten en vooral rond de schemer.
(Opkomende maan op de berg tegenover ons)

Het leven van een zendamateur gaat ook in de winter gewoon door.
(met de moderne sneeuwstappers op weg om een antenne te maken...)

Willeke heeft het nog aardig druk, zowel op school als het bejaarden tehuis doen regelmatig een beroep op haar. Mooi, komt die camper er toch nog wel eens van....

Rond kerst een indirecte bliksemslag gehad in huis....
Schade (vervangingswaarde ca 5500 euro) aan de TV (afstandsbediening IN de TV werkt niet meer, telefoon/internetmodem zwart, de computer is kapot, na diverse pogingen (onderdelen vervangen en mede amateurs erbij gehad), conclusie verrot! De harde schijf met ALLE foto's van de afgelopen jaren en de gedigitaliseerde foto's van vroeger, alles pleitte. Nu hebben we de HD weer tot leven weten te krijgen (nieuwe stuurprintplaat en een chip verwisseld) maar de PC blijft dood. En de dure Icom radiozender van mij is waarschijnlijk de USB poort heen. Ik krijg 'm in ieder geval niet meer aan de pc gekoppeld. Verzekering wil graag overal documentatie van hebben en zal waarschijnlijk , na aftrek van ons eigen risico alles vergoeden. De elektriker heeft ook de opdracht gekregen een betere overspanningsbeveiliging + aarde te maken.

We gaan het beleven.....

Iedereen een (beter laat dan nooit) gelukkig 2017 toegewenst en we hopen weer wat vaker wat op te kunnen schrijven...... (hopen he?!?, niet beloven )

Groeten van Willeke en Eddy
Lars en Andrea
Olaf und seiner benz
Laura en Mickey
...

en we hebben al een tijd niets van achter het behang gehoord.