woensdag 29 juni 2022

Zomer 2022 vooral warm en veel werken

Begin mei was het weer zover. Het is onderhand bij ons standaard geworden dat we begin mei naar Nederland gaan voor familiebezoekjes. Dit jaar zat het wat anders in elkaar. Daar Willeke maar 1 week vrij kon krijgen en ik 2 weken, zijn we seperaat van elkaar naar Nederland gereist.

Zaterdag 30 april was ik met werken klaar rond 18.00u en na omkleden en eten zat ik rond 20.00u samen met mijn krullerig vriendje in de camper. Bedoeling was om in iedergeval Hønefoss voorbij te komen.

Het werd iets verder, Ljunskile, Zweden, heb ik de wagen rond 03.00u stilgezet. Zondag op ons gemakkie zijn we tot aan de nederlandse grens gekomen. Om een uur of 00.30u was het weer slapen....

Maandagmorgen bij de kampeerhal in Roden nog ff wat dingetjes gekocht die a) niet te betalen zijn in Norge of b) in zijn geheel nergens te krijgen zijn....

Maandag middag onze opwachting op de Kleefegge gemaakt, opa en oma en de hertjes weer gezien.

Dinsdag had ik een al heel lang gemaakte afspraak in Overloon. 

(een zeer passende tekst voor de ingang)

Het oorlogsmuseum heeft daar een indrukwekkende verzameling voertuigen uit de 2e wereldoorlog en van iets recentere datum staan. Vanwege covid 19 heb ik deze trip al keer op keer moeten uitstellen, sorry Kees, maar dit jaar is het er dan eindelijk van gekomen. Anker mocht ook mee, mits aangelijnd, maar daar hadden we verder weinig problemen mee.

(Een amfibisch voertuig uit de Korea oorlog, let op de grootte van de banden)

Hoezo, alles is bigger in de states?

Donderdag ben ik naar de camping in Norgerberg gegaan en heb daar tot maandagmorgen gestaan. Fred, Sjaak en Gerard en Ina zijn langs geweest voor de gezelligheid en omdat het gewoon weer kon. Door covid 19 zijn er veel te veel "leuke" dingen weggevallen de afgelopen 2 jaar. Onze traditie om met G&I 1 maal per jaar ergens te gaan eten hebben we weer opgepakt, helaas zonder Willeke erbij. Anker bleef bij de buren op de camping, want dat waren Hans en Renske die we ook al een tijdje niet gezien hadden.

(Ikke, Anker en Hans voor de hut op de camping)



Maandag in de loop van de morgen ben ik naar Schphol gereden, alwaar Willeke zou landen. Gelukkig hadden we deze vlucht al lang geleden geboekt EN betaald want de prijs was inmiddels 2-3x zo hoog geworden. Zondag zou ze oorspronkelijk vliegen, maar dat werd al maandag. De koninklijke schrapt gewoon vluchten, zonder opgaaf van redenen.

Maar na een klein uurtje langs de Kaagbaan te hebben gezeten:
(slecht te zien, maar daarachter staat "haar" vlieger)

En na een ruime week zonder het vrouwtje, waren we wel benieuwd hoe Anker zou reageren.
Maar dat viel tegen.....
Willeke is met de shuttle bus naar P3 gereden, want met een camper iemand oppikken was niet zo eenvoudig als het klinkt. De hele zooi is zo gebouwd dat iemand oppikken haast onmogelijk is, zonder gebruik te maken van de betaalde parkeerplaatsen. Waar je dus met een camper ruzie krijgt met de hoogtebegrenzing!
Afijn, Willeke stond klaar bij de bushalte bij P3, langsrijden, deur open, deur dicht en rijden. En Anker? Alsof het heel normaal is dat het vrouwtje na een week in een vreemd land "zomaar binnen komt springen....

(Niet echt onder de indruk....)

Vanwege het tijdspunt, het was rond 17.00u, besloten om op, of in, het brug resaurant te gaan eten. Allemachtig, wat is het druk geworden op de weg. In de bediening liep de man, die ik vroegah, rond 1987 al mijn eten liet brengen, toen in het chauffeurscafe bij de Meern (oude veilig lag er in de buurt). In mijn Jan de Rijk charter jaren zat hij ook al in dit restaurant over de A4. Sommigen mensen blijf je tegenkomen.

Wat later dan gepland, dankzij een file op de A2, aangekomen op de camping in Berg en Terblijt.
Mama Weerts had de koffie al klaar.
Hier zijn we tot woensdag gebleven en daarna richting Zuidwolde gereden. Woensdagavond met de hele kliek op Nijstad gegeten. Voorstelijk eten, zeker een herhaling waard.

(Lekker eten.....)

Vrijdag zijn we weer richting Noorwegen gereden en zaterdag avond waren we rond 22.00u weer thuis.
Ruim 4500km verder op de teller en ruim 700 euro aan diesel.....
De reisjes zullen voorlopig nog wel doorgaan, maar deze rit hebben we ALLE bonnetjes bewaard en thuis gesorteerd. Nu zijn niet "alle boodschappen" relevant voor deze reis, we nemen natuurlijk veel meer lekkernij mee naar huis. Maar toch zijn we geschrokken van de bedragen. Natuurlijk, de enkele reis met de vlieger telt eigenlijk ook niet mee voor een reis, maar het waren toch kosten die gemaakt zijn.
Alles in noorse kronen en de bedragen zijn de totalen van de gehele reis:
Boot Rødbyhavn-Puttgarden vv                    1769,-
totaal tol, incl brug/tunnel S-DK vv                1843,-  
Diesel hele trip:                                             7024,-
En dan hebben we de campings, uitjes, eten en drinken voor de reis zelf EN de proviand die we mee naar huis nemen, alsmede andere booschappen van de bouwmarkt en campeerhal die ieder voor zich heeft. Maar alles bij elkaar, de hele trip van 2 weken heeft ons een dikke 30.000,- kronen gekost. En dan rijden we al zuiniger na de tuning van de camper, zoeken we de goedkopere tank adressjes op.... Maar het leven, vooral het leven met een auto, is dankzij die koekwous in het Kremlin, vele % duurder geworden. 

Willeke is inmiddels geslaagd voor het theoretische examen van Helsefagarbeider, zoiets als ziekenverzorger in NL. Het heeft haar heel veel stress opgeleverd, zeker die 3 weken tussen het examen en de uitslag. 



 Ze gaat nu kijken of ze al gekwalificeerd genoeg is (aantal uren gewerkt) om zich op te geven voor de praktijktest. Afwachten maar. Voorlopig is ze hoofd keuken geworden, met de daarbij behorende verantwoording en gaat ze 1 augustus iemand inwerken die de keuken gaan runnen. Zelf werkt ze ook regelmatig op de afdeling en hoopt dit na augustus vaker en meer permanent te kunnen doen.

Ik ben in de tussentijd ook nog naar Florø geweest voor een weekend. Sjaak had net voor de covid ellende een boot gekocht en is die dan nu eindelijk kunnen komen halen. Hij hoopt met een 8 weken op zijn gemak naar Nederland te varen.
(Hier van de winterstalling te water gelaten in Florø)

Ik heb inmiddels mijn ontslag ingedient bij mijn werkgever. De ideën over hoe je een transportbedrijf runt verschillen nogal. Maar door oeverloos te bezuinigen op alles, rijden we momenteel met voertuigen die de APK niet meer doorkomen. Ik heb inmiddels een andere werkgever, maar deze moet nog ff wachten want ivm de zomer vakantie's houdt mijn werkgever mij aan mijn wettelijke opzegtermijn van 3 maanden!

Zo, weer een half jaartje aan elkaar gelult! 

Ja, Lars rijdt nog steeds zijn rondjes, soms kriskras door europa, soms weken in Noorwegen zelf. 
Olaf en Kanutte zijn onderhand helemaal klaar met hun verhuizing en hebben er maar meteen een huisgenoot bijgenomen:
(Theo is de naam....)
Afgelopen weekend waren ze hier en hebben we kunnen kijken hoe Anker en Theo met elkaar overweg konden. En dat ging goed, ze waren de hele tijd samen aan het stoeien, dus als Olaf en Kanutte op vakantie willen kunnen ze hem wel hier stallen.

Iedereen een goed en gezonde zomer toegewenst van ons hier allemaal!

Willeke en Eddy
Lars
Olaf, Kanutte en Theo
Anker en Mickey.













zaterdag 19 februari 2022

Winter 2021/2022

Na de zomervakantie is het harde leven weer begonnen.

Maar, het water is beter 😃 Dat hadden we gewoon eerder moeten doen. En we hadden het al verwacht, nagenoeg kalkvrij, helder water. Nu de stroomprijzen gestegen zijn, ook hier in Noorwegen, zijn we ook wel blij dat die kabel die de waterleiding "warm" moest houden, uit kan. In plaats van een 125m warmekabel, hebben we nu een stukje van 6m, die in de hele winter maar een paar dagen aan is geweest. Het bronwater is van nature rond de 6 graden. Dus zijn we van zo'n 4 KWh naar een 150 Watt gegaan.

(Mickey speelt nog altijd verstoppertje)

Eind december hielden wij de nationale oliebollen test. Alg gevolg van Covid-19 was er maar 1 deelnemer aan dit jaarlijkse festijn.
De vakjury heeft unaniem besloten, na een uitvoerige test, de oliebollen van Willeke als beste uit te roepen!
(De vakjury aan het testen)



Voor Willeke haar verjaardag hebben we dit jaar grootst uitgepakt.

 Eerst had zij een
(Onze eerste 2e wagen hier in Norge)

Later kreeg zij een
(Groot zat.....)

En nu hebben we groots uitgepakt:


(Groter dan de vorige....)

Dit is dus de "nieuwe" wagen voor Willeke. Een heuze 900CC Micra. Ja, weer een Micra. We zijn met een LEAF bezig geweest maar vonden de prijs toch nog wat te hoog en we zijn nog steeds een beetje sceptisch tegenover de rijkwijdte van batterij auto's....
Deze is dik 3 jaar oud, demo wagen van de dealer geweest. Vol met "leuke" gadgets en weinig kilometers. Kan Willeke er mooi weer een jaar of 10 tegen aan. De vorige Micra was inmiddels 13 jaar oud en had 75000 op de teller.

In de mei maand komen we weer naar Nederland. Ik kom een week eerder en heb de agenda al bijna vol. Ik ga op een lekkere centrale plaats staan en kan al mijn vage kennissen vrienden en andere bezoeken, of bezocht worden. Willeke haal ik dan vervolgens de 2e week op van Schiphol en dan gaan wij de familiebezoekjes afleggen. Vervolgens saampjes weer terug naar huis.
Anker komt uiteraard ook mee.

Olaf zal rond het einde van maart de sleutel krijgen van zijn appartement in Naustdal.
Dit ligt een kwartier van Førde en een half uur van Florø. In of rond Florø zelf is niets te koop of men vraagt de hoofdprijs. Ook in Noorwegen is het kneip op de woningmarkt en hebben de starters het knap zwaar om uberhaupt aan een woning te komen.
(De foto uit de folder)
Het zijn nieuwe appartementen en hij heeft er eentje kunnen bemachtigen.
Of wij eind maart maar ff kunnen helpen met verhuizen....
Ja, dat wordt wel ff een dingetje.

Eind december krijg ik per ongeluk een melding in de digitale brievenbus onder ogen waarin staat dat de camper eind januarie APK gekeurd moet zijn... Hæææ??? Moet toch eind van de zomer? Maar omdat het systeem hier iets anders werkt dan we in NL gewend waren.... Omdat eind cijfer op kenteken een 1 is, moet de camper dus al na 3,5 jaar voor het eerst naar de APK. Had het eindcijfer een 9 geweest, was het dus eind van het jaar, dus na 4 jaar geweest.
Dus op de valreep een afspraak met de dealer kunnen maken, hier is het al gauw een week of 4 wachttijd. Meteen maar de jaarlijkse service doen....
Dus de zaterdag vroeg richting Bergen, is er een lawine geweest. Willeke kwam amper er door heen met de doblo. Ik er achter aan met de Ducato camper. Zeker 45cm water, sneeuw en andere troep door moeten waden.... Camper geparkeerd bij de dealer, sleutels ingeleverd en weer naar huis. Diverse keren door zeeën van water moeten rijden.... Klote weer met overal meldingen van afgesloten wegen en lawine's.
De maandag daarop belde de dealer. Uh, die schade aan de onderkant, moeten wij die ook maken???
Was de onderkant, waar de vuilwatertank en dergelijke hangt dus wel beschadigd door die troep op de weg.... De verwachting is meer dan 2500 euro schade, dus de verzekering mag dokken....
Heb vrijdag gebeld, de tank was binnen, enkel nog wachten op een beugeltje. Omdat het verzekeringswerk is, mogen ze niets zelf knutselen en moet alles met originele delen gemaakt worden.

Op het werk hebben we het er vaak over. De steen komt, de vraag is alleen maar: Wanneer....
In 1 week hebben we 2 voorruiten verloren aan vallende stenen....
(maar ff langs de carglass?)

In november hadden we ook nog een afgesloten weg net voor Eidsland. Hierdoor moesten we 2,5 uur rond rijden (over de Nesheimfjell) om thuis te kunnen komen.
(Lijkt weinig....)
Het lijkt weinig, maar de weg is 3 dagen afgesloten geweest. In eerste instantie vanwege de veiligheid, er flikkerde nog steeds troep omlaag, daarna wegens opruimingswerken. Willeke was ff naar Stamnes voor de boodschappen.... 15min heen gereden en bijna 3 uur gebruikt om weer terug te komen. Ik stond met een bus aan de Stamnes kant en kon uiteindelijk ook rond rijden.... Gelukkig had het nog niet gesneeuwd op de fjell. De dag erna was alles wit!



De covid slaat ook hier om zich heen. Na 2 jaar geen gevallen, hebben we onder de buschauffeurs momenteel 2 gevallen en in het bejaardentehuis bij Willeke 1 personeelslid en 1 patient. We zijn er heel lang van gevrijwaard gebeleven, maar moeten er nu toch aan geloven. Vaak testen is nu het devies.
(gelukkig...negatief)

We hebben een hele mooie witte kerst gehad. Maar eind januarie begint het gezeik. De ene dag echt sneeuw sneeuw en sneeuw, de volgende dag dik in de plus en/of regen. Tis ieder jaar hetzelfde, na januarie moeten we meer sneeuw ruimen, hebben we vaker zwarte wegen en gebruiken we veel meer zout om die wegen bereidbaar te houden....
Hopen dat het in mei voorbij is....

Wintertijd betekend ook: veel stampot eten.... Zelf gemaakte zuurkool, Andijvie uit eigen tuin. En...
(Boerenkool...)

De wintermaanden kenmerken zich ook in regelmatig terugkerende stroomuitval! We kunnen ons aardig redden met een kleine generator, want koffie moeten we kunnen zetten!!!. Maar koelkasten, vriezers en, niet geheel onbelangrijk: we hebben stroom nodig om ons water 90m omhoog te pompen!
Maar afgelopen maand hadden we de hoofdprijs....
(Wij willen ook zo'n eentje)
De BKK (de lokale stroomboer) zag ook in dat we niet in de winter zonder stroom kunnen en hadden dus deze jongen aan de overkant neergezet. We hebben een week stroom gehad van een fijn dieselgenerator! Ja, ik had gekeken, ze hadder er een dissel slot opgezet.... 

Verder hebben we weinig nieuws te melden. Zoals gezegd in het begin, het harde leven gaat gewoon door.... 
Wij doen nog steeds gek
(Schoothondje...)

Maar, zolang de kachel brand, kunnen we het zonder stroom in iedergeval wel warm houden!
(Fijn om te hebben...)

Iedereen een fijn voorjaar toegewenst en we zien elkaar wel weer eens....

Willeke en Eddy
Lars en zijn audi
Olaf en Kanutte
Mickey en Anker
de muizen tussen de muren zijn stil, iets met winterslaap!




























vrijdag 12 november 2021

Najaar 2021

 Tsja, waar zullen we beginnen?

We leven nog? We wonen en werken nog steeds op de plaatsen waar we juli 2008 zijn neergestreken. De zon komt (soms) op, de zon gaat altijd onder. We merken dat we onderhand wel "gesetteld" zijn. We leven van dag tot dag. Weinig nieuwe zaken komen voorbij. In den beginne, ja, alles was nieuw, vreemd.

Nu aan het eind van 2021 weten we dat we "gewoon" leven, zoals ieder ander. Met de dagelijkse beslommeringen waar we jullie niet mee lastig gaan vallen.. Of toch......?

Behalve dat ook Noorwegen getroffen is door de pandemie hebben we hier in onze eigen gemeente weinig "last" gehad. Ja, er waren wat dingen: Bijna alles werd afgelast, dorpsfeesten (het hoogtepunt van alles), afstand in de winkels, overal desinfectie punten. De voordeuren van de grote bussen bleven gesloten, geen contante betalingen in de bussen. Overal liepen we rond met mondkapjes. Eigenlijk nx anders dan in Nederland. Of het moet zijn dat de mensen hier minder moeite hadden met de maatregelen.

(Of je maar de achterdeuren wilt gebruiken)

We hadden (gelukkig) allebei vrij snel de vaccinaties in de arm. Willeke omdat ze in de zorg werkt, ik omdat ik "in een risico groep" val. Gelukkig eigenlijk, want hierdoor kon ik in augustus ff op en neer naar Die Heimat. De grens NO-S niemand. S-DK niemand, DK-D, niemand, D-NL je raadt het al: niemand.

Terug vanhetzelfde. Enkel bij de brug DK-Malmö vroeg een politieman wat ik kwam doen. In mijn beste zweeds geantwoord dat ik naar huis wilde. Het zal het tijdstip zijn geweest, ik mag graag 's nacht rijden, daar er dan weinig tot geen opstoppingen zijn.

Aan de noorse grens een ander verhaal. Aangezien ik Anker mee had MOET ik langs de douane dus volg het rode spoor. Tussen de vrachtwagens viel een camper wel op. De politie vroeg of ik fout gereden was (en de file wilde omzeilen). Nope, ik moet naar de douane! Corona app laten zien, naar de douane met de papieren van Anker en welkom in Noorwegen :)

(Anker vindt het allemaal wel best)


In het voorjaar hebben wij het groeiseizoen kunnen vervroegen door een kacheltje in de kas te zetten.
Dit jaar hebben we relatief (voor ons doen dan) veel sla en andijvie kunnen planten. Tomaten beginnen ook te komen dus voor ons een geslaagde zet. We werken nog aan wat andere plannetjes om de kas vooral te gaan gebruiken. Voor zaken die in een kas thuishoren!
(Mickey heeft de kas ook ontdekt, als een warme ruimte van
waaruit ze toch haar domein kan overzien)

En dan komt het toch eindelijk dichterbij. De vakantie!
In begin september zijn we dan eindelijk samen weer eens naar Nederland gereden.
Vrijdag avond vertrokken we en zijn tot Ljunskile in Zweden gereden en de gordijntjes dicht getrokken.
(Verdekt opstellen, net als in het leger)


 Zaterdag rond de middag vertrokken om via de brug-tunnel naar Denemarken te komen. In Denemarken een "lunch" gemaakt en Anker aan zijn verplichtingen te houden, buiten de camper te poepen en plassen......
(Onze vaste stop in Denemarken)


De boot genomen van Rødbyhavn naar Puttgarden en vevolgens zaterdag avond in de buurt van Assen, op de N33 thv Rolde, de gordijnen weer dicht te trekken.
(Op zaterdagen lekker rustig op de P plaatsen)

En zo kwamen we samen, na ruim anderhalf jaar weer aan op de Kleefegge. Iedereen weer blij en nog steeds in goede gezondheid.
(Na 2 dagen rijden ff lekker niksen)
Nu is het onze traditie geworden ieder jaar een etentje te hebben met Gerard en Ina. Dit jaar hebben we dat gehad bij Il Gusto in Hoogeveen. Heerlijk Italiaans gegeten en weer lekker bij gepraat!
Gaan we weer doen, Gerard!
Na een paar daagjes op Zuidwolde, zijn we naar de kop van Noord Holland gereden. Naar Julianadorp om exact te zijn. Strand Camping Oase Hier kwamen Willeke en de jongens vroeger wel vaak met Omi om naar het strand te gaan. En nu wij dus met de camper. Van te voren wel ff gebeld om te weten of er plaats was. In het hoogseizoen weet je maar nooit.
(Vluchthaven Breezanddijk zuid ff koffie doen)

(gewoon, omdat we een statief hebben en een tijdklok op de kamera)
(Ons plekje op Julianadorp)

Sinds Julianadorp spreken we ook weer beter duits.....

Hierna zijn we richting Limburg gereden. Heløaas moeten we onze familiebezoekjes nu zo plannen dat we van hot naar haar rijden..... De camperplaats aan de Bosscherweg was redelijk vol. Te vol voor onze begrippen! We hebben immers ook meneer Blafmans bij ons, die meent naar iedereen te moeten blaffen wanneer ze langs lopen.... En daar waren er te veel van daar.
Gelukkig had de camping op Berg en Terblijt nog een plaats voor een paar dagen. Hier was het ook redelijk vol, maar we stonden op een redelijk gunstige plaats. Afstand naar buiten via een achterdeur was kort dus Anker kon zonder weinig gedoe "naar buiten". Bij mama op bezoek geweest, was ook al een tijd geleden dat ze Willeke gezien had.
(Altijd fijn om hier te staan op de camping)

En, na vele jaren, eindelijk weer eens mijn nicht Peggy gekuffeld!
Was leuk weer eens te zien hoe het met die andere Weertsen gaat. Mark zie ik vaker, zo'n 1-2 keer per jaar 😁 

(Jaha.... Ik op de fiets (wel met batterij....))

Die fiets, ja dat is nog een dingetje....
Een el fiets is nogal duur. Heel duur als je een goede wil hebben. Daarnaast zijn 2 van die dingen zwaar achterop. Maar he, we hebben het compromis van het jaar. Zo'n handig "heb je 'm niet nodig, klap je 'm in elkaar" fiets. Een rijkwijdte die de tochtjes vanaf de camping naar de winkels makkelijk kan overbruggen. En, hij weegt aanzienlijk minder dan een "gewone" el-bike.
Hier op Eidsland had er eentje deze fiets gekocht om erachter te komen dat hij toch niet zo sportief was als hij dacht. Dus voor een prikkie over kunnen nemen.

Na Berg en Terblijt weer een dagje naar het noorden gestuurd. Eerst nog ff bij De Wit in Schijndel langs geweest om te snuffelen en wat klein nood aanschaffen.

Onze keuze was gevallen op de Camping Norgerberg, in, jawel, NORG!
Een geweldige camping, alle sterren dubbel en dwars waard! Uiteraard gebeld, want in het corona tijdperk is niets meer zeker. Hond was ook welkom.
We kregen een plattegrond met wat plekken en aan ons de keus. Op aanraden van de receptionist ergens achteraan een plekje gekozen. Direct om de hoek een hek en we waren in het Norgerbos.
(Een geweldige plek in het bos)

 Ideaal wanneer je een hond mee hebt. Op deze camping konden we enkel maar klagen over het weer. Al het ander was gewoon keigoed. Een aanrader en we gaan hier zeker terug komen.
(Mooie percelen)

(Bij De Wit een zijpaneel voor de luifel gekocht)

(En zo had Anker ook een eigen ruimte)

En hierna maar weer eens richting Zuidwolde gereden.
Weer lekker groot ingekocht bij de Jumbo en de Aldi. Lekkernij dat gewoon niet te krijgen is in Noorwegen. Over het prijsverschil zullen we het maar helemaal niet hebben. Noorwegen is gewoon een duur land voor wat de levensmiddelen betreft.
En vervolgens maar weer de thuisreis aangevangen. We weten niet wanneer we weer komen, covid 19 is nog steeds niet weg.
(Dik 4000 km verder op de teller waren we weer thuis)
Ja, goed gezien. We rijden tegenwoordig niet meer over Cloppenburg, maar bij Bremen via Oldenburg, Nieuwe Schans en de weg Veendam Assen naar Zuidwolde. Minder gezeik met 2 baans weggetjes en minder baustelles in Duitsland. En wat tijd betreft, zeker niet langer dan via Cloppenburg.

We hebben voor de zomervakantie al besloten dat we een bron willen laten boren. Onze watervoorziening had in de winter last van droogte. Het beetje water dat er nog was stijf bevroren. In de zomer al meerdere dagen tot weken geen water. En als er water is, toch niet de kwaliteit die we wensten. Nu is het boren hier iets anders dan een gat graven in Nederland. Vanaf waar de boorkop de grond raakte, tot 90m diepte keihard graniet. Na ruim 2 dagen lawaai en stof (was voor gewaarschuwd) het goede nieuws! Water kwam borrelt uit het gat.
(De boor rigg op zijn plaats)

(Volg dit gat en je bent 90m dichter bij de pacific ocean)

(Het slangenspel in de kelder)

(En het back-up systeem....)
En dus voor ons een grote stap voorwaarts. Van een wat gekleurd water met humus smaak naar kristal zuiver bronwater. Donderdag de 11 van de aa is de zaak aangesloten nadat we een 2 weken de bron hebben gespoeld. Om van het boorslam af te komen, pomp aanzetten en wachten , met een lekkere sigaar in de mond bijvoorbeeld, tot de slang begint te sputteren. Pomp uitzetten en een paar uur wachten en weer een sigaar aansteken. Affin, na vele sigaren konden we vast stellen dat het water geschikt was voor het huis en hebben de boormannen gebeld dat ze konden komen aansluiten. Nu mogen hun de slangenen de pomp en drukvat aansluiten, maar de electrische dingetjes moeten dus hier door een erkende elektriker gedaan worden. Oke, dus wat moet er op elkaar aangesloten worden? Oke, de draden hebben de juiste kleurcodes die op de installatie staan? Oke, dus dit en dat en zuz en zo..... 
Om een lang verhaal kort te maken....

(Dit lukt zelfs mij nog.....)

Moet nog enkel een kabel leggen ipv dat snoertje naar het stopcontact. Maar het werkt en Willeke heeft al opgemerkt dat de witte was nu echt wit is en het water smaakt veel beter. Maar goed ook, want anders hebben we 12000 euro betaald voor niets..... (ja, boren in de rots kost geld).

Olaf woont samen met Kanutte op Leikanger, een 3 uur rijden van hier. Hij rijdt zijn rondjes nog steeds in Noorwegen.

Lars heeft eindelijk een appartement gekocht. Deze staat in Knarvik, op een uur rijden van hier en 30min van Bergen. Hij heeft zich eindelijk ook laten inschrijven. Hij was hier nog maar eens in de 2 maanden een weekend. Maar nu wonen wij dus officieel saampjes met Mickey en Anker.
En Mickey?

(Madame vindt nog steeds nieuwe plekjes)
(Kiekebø!)

Zo, dat was het dan weer. Zoals jullie kunnen lezen gaat het hier zijn gangetje. Ik kan nog vermelden dat ik radio contact gehad heb met een amateur in Noord Korea. Dit is qua afstand niet het verste contact dat ik heb gehad, maar Noord Korea, waar ze zelfs toestemming moeten krijgen om te schijten.... Ongetwijfelt een partij bons of Kim zelf.
Mijn "mooiste" contacten zijn gelegd met russische wetenschappers op een basis op Antartica. Ik bedoel maar.... Maar in km de grootste afstand is tot nu toe een amateur uit Nieuw Zeeland, iets van 17000 km.

Nu zijn jullie weer op de hoogte van alle dingetjes die er hier gebeuren. We werken, komen thuis, eten, kijken wat films, gaan slapen, staan weer op.... Het zijn de gewone dagelijkse zaken die waar ter wereld ook aan de gang zijn. Nu hebben we de laatste 2 jaren toch wel een iets andere samenleving gekregen. Afstand houden is het devies, maar daar hebben wij hier "op het platte land" niet zoveel last van. 
We gaan richting Kerst en oud en nieuw. Inmiddels al aan het 14e jaar in Noorwegen begonnen en nog steeds geen dag spijt! Ja, het "ff naar de familie gaan om te kleppen of gewoon koffie te halen" is er niet bij.
Maar, de afstand van de Kalvahjellen naar Nederland is net zo groot als van Nederland naar hier, hoor!

Iedereen fijne donkere dagen en kerst & oud en nieuw toegewenst van ons:
Willeke en Eddy
Lars en zijn huisje
Olaf en Kanutte Kristin
Mickey en Anker
en jawel, hoewel Mickey weer op volle toeren draait, de muizen van achter de muren!





























zaterdag 22 mei 2021

Voorjaar 2021 (maart, april, mei)

Het virus houdt ons nog steeds in zijn macht. Voor het 2e jaar kunnen we in het voorjaar niet naar Nederland. Wij hebben zelf nog geen besmetting in het dorp gehad. Wel een handjevol besmettingen in de kommune. Maar het leven gaat gewoon door.

En dat houdt in dat Anker zijn krulletjes gewoon door groeien.

(Het ene moment ziet hij er zo uit.....)
(En precies 59 min later......)

En natuurlijk een paar dagen later.....
( Tot 2 dagen iedere dag opnieuw een flink pak sneeuw)

We worden ieder jaar getrakteerd op dat witte spul. Is niets nieuws, maar wanneer je aan het eind van de winter de winterbanden al omgeruild hebt voor zomersloffen, wens je deze zooi niet meer.

Lars stond half april al een tijdje stil op een bouwplaats in Troms. Bij een zwaar transportklus moest een wagen stand-by staan, voor het geval een van de andere wagens uitviel. Na een week of wat belde zijn baas. Wil je wat actie? Jah was zijn antwoord. Kom maar met de vlieger naar Bergen....
In Bergen, ga maar met de KLM naar Schiphol.....
Op Schiphol stond de Lufthansa al op hem te wachten, op naar Munchen!
Op het vliegveld Munchen stond een wagen van een collega. Of je "even naar Vipiteno" wilde rijden.
Die collega was al met een ander vliegtuig naar huis want die wachtte al 2 weken op vergunning....
Na een dag of wat wachten had Lars geluk en mocht rijden. Bestemming Stavanger!
(De route was niet echt de kortste...)

Is een ritje Vipiteno-Kiefersfelden normaal zo'n 2 uur en 110km, mocht Lars de toerist uithangen.
Via geitenpaden, stukje Oostenrijk en Slovenië en weer terug in Oostenrijk via Salzburg naar Munchen.
Waarom? 20 meter lengte was het probleem niet. 3.5m breedte evenmin...
Uh, die 4 assen trekker met 750pk had dus een 6 assen oplegger met 1 colli erop.
Totaal gewicht van het span, inclusief de 85kg van Lars was 90.000kg.
En laat de Oostenrijker nu dat gewicht niet over de Europabrücke willen hebben.....
(Echt heavy shit dus!)

Na nogal wat omzwervingen heeft hij deze rit toch nog wel snel gedaan. Ondanks dat de Duitser hem niet door de Elbe tunnel bij Hamburg wilde hebben en ook niet over de Höhebrücke bij Rendsburg kwam hij na een week al aan op Hirtshals. Hup, de boot op naar Stavanger. Lossen, boodschappen doen en weer terug de boot op. Hij mocht dus nog eens een soortgelijke colli op halen in Livorno. Terwijl we dit schrijven staat hij inmiddels weer op Hirtshals, maandagavond kan hij pas met de boot naar Noorwegen terug.

Olaf had ook een nieuwtje. Zijn geheime vriendin (we hadden wel al een idee dat hij iemand had) is bij hem ingetrokken in Leikanger. Zij heeft een baan gekregen bij Olaf zijn oude baas en nu lag Leikanger mooi in de buurt daarvan. Veel gezeur zal ze wel niet krijgen met hem, want hij is nauwelijks door de week in de buurt.

Omdat we dus niet naar Nederland konden in de mei vakantie, zijn we maar met de camper aan het toeren gegaan. De Nordsjø route (fv 44) van Egersund, via Hauge en Ana Sira is een leuke weg. (Ik heb 'm met de vrachtwagen wel eens gehad....) en Willeke moest deze ook eens gezien hebben.
Via Voss de Hardangerbrug over en richting Odda. Over de Haukeli fjell richting het zuiden over de 9. Wij wilden een smalle weg richting het westen pakken, maar die was dus nog "vinterstengt" wat dus wil zeggen afgesloten vanwege winterse omstandigheden. Dus ter plekke maar besloten langer via de 9 naar beneden te zakken en alsnog de weg naar Egersund te pakken.
In Egersund een mooi rustig plekje aan de haven gevonden en daar de nacht gepakt.
(De hardangerfjord met mooi weer)
(Nog steeds winter landschap thv Roldal)
(Ff een pittstop vlak voor de Haukeli fjell)
(Anker snuift alsof zijn leven er vanaf hangt)

FV 44 is de oude kustweg van stavanger naar Flekkefjord. Veel gekrul en zoals heel vaak, tunneltjes uit een ander tijdperk. Deze waren wat hoogte betreft wel "normaal". Maar de weg is een aanrader voor iedereen die hier eens rond wil rijden.
(Een smalle weg, met tunneltjes....)
(Fantastische uitzichten...)
(Daar reden we doorheen....)

En ook in Noorwegen klaagt de agri sector om hun inkomen.
(Noorwegen heeft boeren nodig, staat op het bord)

Tussen Flekkefjord en Mandal en dan helemaal zuid aan de kust staat Lindesnes Fyr. Oftewel DE vuurtoren van zuid Noorwegen.
(Hoopvolle km bordjes)
(Mooi aangelegde parkeerplaats)
(Ook in het noors een meteologische steen....)
(En hier ging het om....die toren, he?!?)

In Kristiansand nog ff naar de supermarkt geweest. 
En natuurlijk ook een Thaise foodtruck bezocht....

(Op de reis terug nog bij Alex langs geweest)

22 mei zijn we met Anker weer eens er op uit gegaan. Ditmaal weer naar het noordelijkste puntje van het eiland Askøy, noord voor Bergen. Bij de torpedo batterij uit de koude oorlog. Hier hebben wij een paar jaar geleden al over geschreven, nadat we een prive rondleiding hadden gehad.

(De ingang naar de batterij)  
(De ingang naar de verblijven en commando center)
(Een duidelijke verklaring van hoe en wat)
(Ship ahoy! De hurtigruten vaart ook weer)

Vorig jaar is er noord voor Bergen een aanvaring geweest tussen de SOLA TS (een tankboot van een 300m lengte) en een fregat van de Noorse Marine, De Helge Ingstad. Hoe een modern oorlogschip, met alle electronica van tegenwoordig, in hun eigen achtertuin (thuisbasis is Bergen) een bootje van die lengte over het hoofd heeft gezien laat ik maar in het midden.....
Maar de boot is dus gezonken en heeft een paar maanden onder water gelegen....
(De Helge Ingstad vaart niet meer.....)

We hebben inmiddels eindelijk nieuwe meubels voor de woonkamer gevonden. Hopelijk worden ze deze week geleverd. Foto's komen met de volgende blog wel.


Voorlopig worden niet noodzakelijke reizen bij terugkomst in Noorwegen beloont met een verplichte  quarantaine van 10 dagen in een hotel, niet naar onze keuze en wel voor onze rekening, dus dat gaat voorlopig dus niet gebeuren...

Iedereen een fijn en gezonde zomer toegewenst en hopelijk snel tot ziens!

Willeke en Eddy
Lars en zijn 90 ton
Olaf en Kanutte Kristen
Mickey en Anker