donderdag 11 februari 2021

Winter 2020/2021, We leven nog!

 Het jaar 2020 is voorbij.

Gelukkig maar want zo veel goeds heeft dat jaar ons niet gebracht. De hele wereld was om de haverklap in lock-down. Reis beperkingen, gesloten winkels.....

Maar wij hebben niet stil gezeten en, eindelijk, na 12 1/2 jaar, eindelijk afstand gedaan van het toch wel gedateerde zeil op de woon etage. De woonkamer, gang, keuken en de hobbykamer van Eddy zijn voorzien van een nieuwe laminaat vloer. Het zeil begon toch echt oud te worden.  

                                                   (Het oude zeil voordat we beginnen....)  

                                    (Het nieuwe spul erin, is er wel mooier op geworden.....)
(De keuken is lichter geworden)

(Jut en Jul vonden het wel ff raar....)

En nadat we het allemaal klaar hadden begon dan toch echt de winter hier. We hebben regelmatig een pak sneeuw gehad. Totaal zitten we over de 1 1/2 meter.
Maar het hebben van winters weer heeft zo ook zijn nadelen.....
                                               (Winterse tafereeltjes blijven mooi.)
(Op den duur stoppen met ruimen....)

Door een combinatie van veel sneeuw, dooi en ijzel waren de antennedraden aardig aan het gewicht en hierdoor is de hele zooi omlaag gekomen. Wordt een leuke klus, maar voordat we ermee aan de gang kunnen moet het eerst dooien want de helft van de aansluitingen ligt nu onder de sneeuw (en ijs).
(Op den duur werd het toch de zwaar.)
                                    (Was wel een mooi gezicht, al die lijnen met ijsafzetting.)

Maar dankzij het fotostatief en de tijd ontspanner kunnen we ook gezellige foto's samen maken.
(fotograferen met dikke minus graden)
(Nu het dak en veranda ijsvrij... voorlopig....)
(Tis gewoon koud te noemen)
(Zout, veel zout en dan heb je zwarte weg)

Covid 19 of niet, we gaan maar gewoon door. Nu gingen we toch al niet zo vaak naar Bergen, nu is het bijna zinloos. De meeste winkels zijn dicht of hebben enkel maar afhalen van bestelde goederen.
Niet gezellig dus en blijven we gewoon thuis. Reizen naar NL zit er voorlopig ook niet in.
(Ja, ook Anker)
(Blijft gewoon koud overdag)

De temperatuur daalt 's nachts tot tegen de -18. Overdag, in de zon komt het kwik tot wel liefst -10.
Willeke heeft alweer de nodige baantjes op de fjord geschaatst. Het ijs is onderhand 50 tot 75 cm dik.

De jongens draaien hun rondjes. Lars is alweer in Spanje en Italië geweest. Olaf rijdt vooral tussen Ålesund en Stavanger, meestal voor de olie industrie.

Iedereen de warme groeten vanuit een koud Eidsland.

Willeke en Eddy
Mickey en Anker








zondag 20 september 2020

September 2020


De zomermaanden hier zijn relatief rustig verlopen. Ook ivm Covid 19 zijn er weinig tot geen evenementen geweest. Het weer was bijna perfect te noemen. We hebben vele leuke kleine en grote zaken aangepakt "rund um Hause".
Het schilderwerk is klaar. Helaas bij het afbreken van de steiger is er wat, uh, ahum, nou ja, dat raam bestellen we wel nieuw.....
Inmiddels staan er 5 nieuwe ramen met kozijn in de garage. Nu wachten op de hulptroepen om deze er in te zetten. We zullen in etappe's alle kozijnen vernieuwen. Eerst maar deze 5.
Onder ander is er aan het antenne park ook wat veranderd. Onder meer prof coaxkabel met een diameter van 25mm voor de hoofd antennes. 
  (Antenne arbeid in de mast)

Onze vakantie reis zou eigenlijk op zaterdag 29 aug beginnen maar daar was nog ff wat anders tussen gekomen. Eddy zit bij de amateur verbindings groep. (Sambandstjenesten) en in geval van natuur rampen waarbij de verbindingen uitgevallen zijn, kunnen wij radioamateurs dus, de communicatie EN het e-mail verkeer via onze radio's uitvoeren.  Tijdens de brand in Lærdal, in 2014, een grootse inzet gehad. Goed, deze groep had dus een oefenings weekend gepland juist, in dat weekend! Het doel tijdens deze oefeningen is het "te velde" een radio station oprichten en verbinding kunnen leggen met een minimale afstand van midden europa. Niet gebruikmakend van het reguliere stroomnet. Fijn om een camper te hebben....
(Het weekend in Stølsheim, 45min van ons huis)
(De verbindingen waren geslaagd, dus: grillen!)

De eerste etappe begon dus maandag 31 aug. Het reisdoel Florø.
Omdat Eddy een cursus wilde doen gingen we dus naar Florø. Hier was de mogelijkheid een cursus snel te kunnen doen. Liefst nog voor het eind van de vakantie. Wel, dus op naar Florø. Maandagavond die kerel gebeld en gezegd dat dinsdag het examen wel mocht plaatsvinden.
Dinsdag morgen examen gedaan, zowel theorie als praktijk. Eddy mag zich nu gecertificeerd heftruck chauffeur noemen. Tegenwoordig moet je ook overal een papiertje voor hebben.....
(Schitterend weer voor de tijd van het jaar)

(rij dag 1 wel 200km)

Na het behalen van de examens, de boel ingepakt en vertrokken we richting het noorden. Omdat het al "in de loop van de middag" was, besloten niet al te gek gaan doen en we zijn terug via Forde en weer omhoog. Via de fv 60 (Utvik fjellet) en de Strynefjell (fv 15) een parkeerplek opgezocht.
(Plek gevonden en antenne op)
(Mooie plek op de Stryne fjell)
(Willeke en Anker op toer)

Een van de voordelen tijdens het "wild camperen" in Noorwegen is dat bijna alle stroompjes geschikt zijn als drinkwaterbron. Dus de tank van de camper bleef lang ongebruikt!
(Mooi uitzicht)
(rij dag 2, 230 kilometers)

Onze derde rijdag was begonnen met bijna vorst aan de grond tot een heerlijke zonnige warme dag.
Hoog tussen de bergen of laag aan de kust zit hier vaak veel verschil tussen.
Via de Trollstigen langs de Geirangerfjord verder richting Molde gereden.
Een paar bootjes verder en de Atlanterhavsveien verder de handrem maar aangetrokken thv Averøy.
(Slingerend langs de fjord richting Åndalsnes)

We gaan jullie verder niet vervelen met een paar duizend foto's van de trollstigen, Google is your friend! Maar een enkele willen we jullie toch laten zien.
Tot 1947 was er geen mechanische sneeuwfrees en werd deze weg met mankracht geruimd. Tot wel 100 man waren tot wel 12 weken bezig een laag van 4-12 meter sneeuw op te ruimen. De winter zelf was deze weg gewoon dicht! Gereedschappen stonden opgesteld links er rechts van de weg. Om de sneeuw in het voorjaar sneller te laten smelten werd er gedroogde mold (aarde) op gegooid.
(Een "myldehus" hier bewaarden ze gedroogde aarde)



(Slingerende Trollstigen)
(SLINGEREND zeg ik....)
(Troll op de motor....)
(Atlanterhavsveien)

(Op de P plaats...)
(Wederom buiten avond eten)
(Onze camper uiterst rechts)
(Derde rij dag 240km)

Onze 4e rijdag was er eentje van zitten en niet mauwen!
Na een lekker ontbijt zijn we gaan rijden. Na een half uurtje of wat een bootje. Hier ff wachten.
Net voorbij Trondheim maar eens een parkeerplaats opgezocht. Anker was aan een ommetje toe en wij eigenlijk wel aan een lekkere hamburger van de Shell. 20 graden, droog maar een harde wind.
En na een tijd kwamen wij onder de "grens" van Noord Trøndelag en Nordland. Op de kaart kan je zien dat we dan ongeveer op de helft van Noorwegen zitten.
(Grens zonder douane....)

De E6 is al geruime tijd onze weg. Het is zo'n beetje de ENIGE weg die naar Noord Noorwegen loopt. Een alternatief is via Zweden, maar ivm Covid 19 niet echt een aanrader.
Delen van de Nordland wegen (en spoorwegen) zijn in de 2e wereld oorlog onder leiding van de Duitsers met behulp van krijgsgevangenen aangelegd.
Deze weg heet de Blodveien. De E6 is er deels op gebasserd, voor en tijdens de oorlog was die er nog in zijn geheel niet en liep de weg als Rv 50 naar het noorden.
(Voornamelijk oost europeesche krijgsgevangenen)

Het werd al donker, we hadden al gegeten, dus "ergens" parkeren en klaar voor de dag.
(Rij dag 4, 635km)

Vandaag kruisen we de Polar sirkelen voor ons gevoel zijn we nu echt "in het noorden".
We willen eigenlijk vandaag ook een lap weg rijden. Hoewel het geweldig rijden is hier, vooral rustige, en slingerende lege wegen is het eigenlijk best wel saai te noemen (wat rijden betreft).
(Buiten het hoogseizoen weinig drukte)
(Gletsjers in de bergen)
(Lange, bijna verlaten, slingerende wegen)
(Mooie luchten aan de kust)

Voorbij Bardufoss maar eens aan de kant en de gordijntjes dicht gedaan.
Mooie van camper rijden is dat je "gewoon" onderweg eten kan maken en weer een stukje doen voordat je naar bed gaat. Alles opgeruimd bij de hand. En het bed ligt gewoon klaar. Maar voor het slapen gaan nog ff met Anker een stuk gewandeld.
(de 5e dag, 585 km)

Vandaag weer prettig opgestaan. De hele reis hebben we nog geen wekker gezet. Heerlijk, gewoon wakker worden omdat de slaap op is! We parkeren uiteraard de wagen 's avonds zo dat we niet met de kop zowat op een drukke weg liggen.....
Behalve hier en daar een verdwaalde ziel was de weg prettig leeg. Oke, hier en daar in de remmen voor een rendier die zich niets aan trekt van de verkeers regels, maar verder een hele rustige reis gehad. Tot Alta zijn we aan het twijfelen geweest. Gaan we naar de Nordkapp of gaan we naar Kirkenes?
Hoewel wij al eens op de kaap hebben gestaan toch maar besloten nogmaals daar heen te rijden. Ook mede genomen dat we voor Kirkenes 2 hele reisdagen langer nodig hadden. Willeke wilde nog een deel van de vakantie thuis dingen doen... EN onderhand zaten we al op 5 volle dagen reizen van huis.
Nordkapp dus. Velen weten het niet maar de geografische noordelijkste punt van Europa ligt niet op de Noordse Noordkaap, maar een 25 km meer naar het westen. Maar omdat daar geen ruimte was voor massa toerisme (!) hebben ze de kaap maar omgedoopt.
(Links van de kaap het echte noordelijkste punt van het europeesche vasteland)
(De camper begint toch wat stoffiger te worden)
(Nieuwsgierige beesten....)
(Vanaf Honningsvåg naar het noorden)
(Svalbard next...)
(Adembenemend uitzicht)
En zoals bijna overal, nadat de camper op de handrem stond voor de nacht, gin de antenne weer omhoog. We hebben bijna iedere dag de email via de radio (hf zender) opgehaald en Eddy had bijna iedere dag contact met de thuisbasis van de amateurs in Bergen.
(6 dagen rijden voor een foto......)
(en totaal zonder toeristen in beeld!)
(In 2007 hebben we hier ook al gestaan...)
(rij dag 6, wel 600 km)

Na deze rit besloten maar eens een dagje te blijven staan. Uitzicht wisselde van mooi tot kloten. De mist kwam aardig dik opzetten en om naar het toilet gebouw te lopen was een GPS bijna noodzakelijk.
Uiteraard stond de radio aan en hebben we contact gehad met een nederlandse amateur die in Kiefersfelden woonde. Toch een leuk gesprek gehad over deze plek op aarde, want hij was er vroeger als marinier geregeld geweest.
Zo nu en dan druppelde er een verdwaalde toerist rond. Gelukkig hebben we gisteravond foto's gemaakt. Vandaag veel regen mist en toeristen die ondanks het lage aantal, waarschijnlijk wel iedere foto zouden doen laten mislukken.
(in een helder moment.....)
(Ons onbekend wat dit moet voorstellen...)
(Aardig rustig op het plateau....)
(En daar ging het allemaal om....)
(Best wel recht omlaaaaaaaaaagggg)
(Spaanse waterhond met zeil optie's....)

Het gebeurd niet vaak, zeg maar gerust nooit dat we 's nachts wakker worden omdat er wat aan de hand is. Oke, eenmaal met de boot omdat het anker aan de wandel ging.... Maar ook met een camper gebeuren er wel eens dingen waardoor je wakker wordt. Als gevolg van een storm op de kaap, de weerberichten spraken van 7 tot 8 op de beaufort schaal, werden we wakker geschud in de camper. Na het ff aangekeken te hebben maar besloten de snuit in de wind te draaien. We hebben de rest van de nacht heerlijk geslapen. Toen we 's morgens met Anker gingen lopen bleek dat wij niet de enige waren die vannacht aan het herparkeren zijn gegaan. Als kudde dieren opeen gepakt. stonden er rond het toilet gebouw een zes tal campers. Campers die eerder verspreidt op het plateau stonden. Was toch echt genoeg geweest om met de neus in de wind te gaan staan, jongens....

Na 2 dagen uitgewaaid te zijn zijn we 's maandags begonnen aan de terug reis. 25 km zuidelijker Nordkapp camping, Honningsvåg. Ver genoeg voor een dag..... Toch......?
 Voor het eerst het genot van een douche gevoeld en omdat hij er toch stond een wasmachine gevuld!
(Tis rustig genoeg, dus paal uit!)
(De overkant van de camping)
(Na tafelen...)
(En weer een kudde nieuwsgierigen...)

Dinsdag weer vertrokken. Een stuk voorbij Alta nog even een uitstapje gemaakt. De duitse slagkruiser Tirpitz had tijdens de oorlog o.m. Narvik en Alta als uitvalsbasis gebruikt.
(Overal wat info over de oorlog)

In Alta het Tirpitz museum bezocht.
(Bij museum niet denken aan een gigantisch gebouw)

Het mooie weer was op, af en toe wat regen, maar de zonnebril kon in de la blijven liggen
(Grijze luchten genoeg, vandaag)
(Rare vormen)

Na 2 dagen weer op de poolcirkel. Hier maar een overnachting gemaakt.
(Zal wel in 1937 neergezet zijn)

Een stukje boven Trondheim kan je dit huis, direct aan de E6 zien staan
(Geinige beschildering van je huis...)
(Een rare wolk formatie...)

Vanaf Trondheim zijn we richting zuid de E6 blijven volgen totdat we de afslag naar de rv3 kregen. Deze weg loopt via Elverum ook naar Oslo. Een stukje boven Jessheim richting Hønefoss aangehouden en "ergens in de buurt van Jevnakker weer eens de luiken dicht gedaan.
(Dit zie je op de rv3 voorbij Alvdal)

Op zaterdag was er wel iets te beleven, want waar wij 's avonds aangekomen waren stonden we met 3 campers. De volgende morgen was het aantal verdubbeld. 
Hadeland glassverk had een tentoonstelling over Leonardo Da Vinci.

De volgende stop was gepland in Lærdal.
Hier zijn via via de Hemsedal aanbeland. Maar niet eerder dan dat we, EINDELIJK, eens de historisk rute genomen hadden. Dus in de buurt van Borglund niet de E16 aanhouden maar de "oude" weg genomen. Een van noorse oudste staafkerken te bewonderen....
En dit weekend vooral besteed aan heel veel niets doen!
Zaterdag middag aangekomen en maandag middag hadden we een afspraak bij een garage. Na dit bezoek was de Ducato een stuk feller, sneller en hopelijk ook zuiniger.
(Niet sneller, wel veel mooier....)
(Hele aparte bouwsels....)
(en toch mooi te noemen....)
(De camping op Lærdal, vorig jaar ook aangedaan)
(Hier de route vanaf Trondheim naar huis)





Nadat de wagen zijn vitamine injectie gehad had, wilden we 'm natuurlijk ook uitproberen.
En laten we nu ook die Lærdalstunnel met zijn 26km zat zijn.....
Aurlandsfjell overgang, heel snel in het najaar gesloten en laat in het voorjaar pas weer open, was dus nog open. Slingerd naar boven de 1300 meter geklommen en met een adembenemend uitzicht weer terug op de begane vloer. Ipv 26 km tunnel (ca 20 min) de berg over in 1 uur en 45 km....
(Alleen over de weg, tijd voor een foto...)
(Een geweldig uitzicht over de Aurlandsfjord)
(Indien mogelijk, omkeren...indien mogelijk omkeren....)
(Werd ook aardig koud.....)
En aan alle leuke dingen komt een eind, zeggen we dan maar. Ruim 14 dagen in een auto van 2m breed en 6m lang. Samen met een hond in EIGEN land vakantie gehouden. Ondanks dat we al eens eerder heel Noorwegen hebben doorgereden, hadden we deze trip toch echt een paar leuke trajecten voor het eerst gereden. Utvikfjell, Strynefjell, Trollstigen, Atlanterhavsveien, Historisk rute bij Borgund, Aurlandsfjell. Hele mooie stukjes Noorwegen en, misschien wel dankzij de covid 19 sores, heel rustig.
Alsof er bijna een totale loch-down was. Maar echt, we hebben alles volgens de geldende noorse regels gedaan, vermijdt drukte, reis NIET naar het buitenland.....
(Onze gehele reis, 5100km....)

Inmiddels heeft Olaf een andere werkgever. Deze zit iets verder van zijn appartement af, maar de baas had al gezegd dat dat niet erg was. Hij zou toch niet vaak thuiskomen......
(Olaf zijn nieuw speeltje. 730 pk en 7 assen)

De vakantie naderen zijn einde. Eddy 1 oktober en Willeke staat op de stand-bye lijst.
 Lars draait zijn rondjes ook nog steeds. Ivm covid 19 zijn de buitenlandse tripjes aardig schaars maar verder alles naar wens.

De groeten van ons, de bladeren beginnen te vallen, de mooie herfstkleuren komen weer te voorschijn.

Willeke en Eddy
Lars en Olaf
Mickey en Anker

En verrek, er loopt weer gespuis tussen de vloeren...