Uitstapje naar Myster kraftverk

Afgelopen maandagavond zijn we met John van de butik samen met zijn ouders, die hier nog zijn, de berg ingeslopen....
BKK (stroomleverancier hier) heeft in Myster, in de berg een waterkrachtstation en die levert een aanzienlijke bijdrage aan het noorse stroomnet.

(dit is wat je van buiten ziet, naast de deur)

Het is een redelijk grote centrale, een flink deel van de regio wordt bediend vanuit deze centrale. (Helaas was het fotograferen om bedrijfredenen niet overal toegestaan).
Jomar Flatekval hebben we gevraagd en bereid gevonden om ons deze rondleiding te geven.
Van de buitenkant is het een grote deur in een berg wand. Verder zie je niets. Maar we zijn met 2 auto's naar binnen gereden tot de eigenlijke centrale. Een tochtje van zo'n 500 meter.
Het water dat nodig is voor deze turbine komt via een uit de berg gehakte tunnel die begint net voor Nese en na een tocht van zo'n 10 km hier aan komt. Het water van Leiren, (boven vanaf Myster) komt via een andere tunnel samen en drijft een turbine aan.

(hier staat de vader van John bij de aandrijf as die het schoepenrad met de dynamo verbind)

Door deze tunnel stroomt per seconde 50.000 liter water....
Een hele klus zal dat geweest zijn om deze installatie "hufterproof" te maken. Diep in de berg voel je nog de trillingen van het watergeweld en het geluid was ook oorverdovend!

(let eens op de grote, John's vader met Tijs. Hierdoor stroomt per seconde 50 m3)

De tunel naar de centrale is groot genoeg om er met een grote vrachtwagen door te rijden. Is ook wel nodig, want de spullen in de centrale zijn niet van lichte materialen gemaakt. De werkkraan in de koepel mag 160 TON!!! tillen.

(en hier staat Willeke d'r auto mooi droog....)

Hjemmelaget mat!

Hallo allemaal, daar ben ik weer....
Afgelopen week had ik ingepland als zuurkool week. Toen had ik nog tijd, vanaf afgelopen maandag moet ik weer 2 weken post rijden en daarna aansluitend een volle week in het bejaardenhuis. Daarna ga ik met Olaf een week naar Nederland dus moest die zuurkool in het vat want anders kunnen we pas in december ervan genieten.

(7 witte kolen, 13 kilo)

Nu het alweer kouder wordt beginnen we hier weer zin in stamppotten te krijgen. Afgelopen woensdag hebben we stamppot andijvie gehad, andijvie uit eigen tuin! Dit was een waar genoegen, want andijvie is hier niet te koop.....

(De emmer met versneden witte kool)

De kolen had ik al eerder besteld.
Eerst goed schoonmaken, de emmer waar het in moet extra goed schoon want er mag eigenlijk geen bacterie in zitten. Dus schrobben met soda.
De kolen heel fijn snijden en na iedere halve kool een laag zout erover heen. En steeds goed aandrukken.
Het snijden ging geweldig, had een heel goed keukenmes met mijn verjaardag gekregen. En heb mij daarom ook maar ff flink in mijn pink gesneden... Vraag mij niet hoe en waarom, maar het deed op het moment best wel pijn.
De emmer met kool staat nu koel en donker te rijpen in de vooraad kamer. Over 14 dagen controleren en eventueel het vocht eraf halen. Als het allemaal goed gaat kunnen we over een week of 6 tot 8 zuurkool eten.
Dit is nu de 4e keer dat ik het maak. De 2e keer was echt mislukt, het was gaan schimmelen.


(onze andijvie, de boerenkool en sla willlen niet opkomen)


(de andijvie smaakt goed, al zeg ik het zelf...)

Afgelopen week is de steiger ook weer opgehaald, het huis, in ieder geval het hout, kan er weer een paar jaar tegen. De verf die we hier in Noorwegen gebruiken is geweldig! Ondanks het natte klimaat hier, kunnen we de eerste 10 jaar enkel naar het mooie kijken, hoeft dus niet gauw geverft te worden.

(toch mooi indien geverft)

We gaan ons nog beraden welke kleur het kelder gedeelte zal gaan krijgen.
Groeten aan iedereen,
Willeke

Boot toer naar Mo Sjø og Fritid.

Zondag 12 september zijn we samen met John en Jolanda, zijn ouders en de kinderen naar Modalen gevaren. Tussen de regen door hadden we fijn weer, niet te warm, niet te koud. En de kok had zich weer van zijn beste kant laten zien dus hebben we zeer goed gegeten. Het restaurant is zeker een aanwinst voor Modalen!

Hier komen we de haven van MO binnen varen.

De touwen zitten vast en dan kan het uitladen beginnen.


Willeke is met de auto gekomen, zij moest tot 15.00 in het bejaardentehuis werken. We zijn wel met zijn allen met de boot terug gevaren. De Corsa haal ik vandaag wel weer eens op.

Maar afgelopen woensdag was het weer raak met de wind. Een heftig opgewonden Torleiv belde met het verzoek zsm naar de boot te komen, ivm de wind....
De drijfsteiger is nu echt aan vervanging toe, was het al niet 100% zeker om onze redelijk zware boot aan te leggen, nu is dat het echt niet meer. De ankering is totaal van de zeebodem af en voor die laatste 1,5 maand ( voor het winterseizoen begint) kunnen we die noren niet meer motiveren om er wat aan te doen. Dus totdat de "MARIA" aan haar winterslaap begint ligt ze veilig aan de vaste kaai van de Sjobua.

Ja, ja het werk gaat door...

Onder het toeziend oog van Laura



Inspecteerd Willeke ons nieuw project......


Vanavond is Audun gekomen met de lang beloofde steiger....
Deze kant van het huis moet dus nog geverft worden en dan zit de verfklus er op. We hopen dit in de loop van volgende week klaar te hebben.
Willeke gaat vrijdag (morgen dus) werken, Svein Håkon en ikke (Eddy) gaan het weekend met de boot "stappen" in Bergen, dus daar hebben we zondag ook niets aan.
Maar als de weergoden het een beetje normaal houden hebben we tot zeker donderdag geen regen, dus....

Willeke heeft weer wat....

Hallo allemaal.
Het wordt mij vaak gevraagd om ook een stukje op de blog te schrijven. Eddy doet dit altijd omdat hij daar iets beter in is en er meer tijd voor neemt.....
Maar nu heb ik ook weer iets....

Het gaat hier goed. De jongens zijn al weer 1,5 week naar school.
Nadat mijn jaar contract niet verlengd werd had ik zoiets van: daar zit ik dan voor de ramen naar buiten te staren... Dus niet!
Vorig jaar had ik 2 dagen per week op de barnehagen gewerkt in de keuken, (barnehagen is een dagopvang voor kinders vanaf 1 jaar). Na de zomer was er sprake van dat dat 3 dagen zou worden, maar er was iemand binnen de gemeente die meer recht had dan ik dus bye-bye contract. Ondanks dat het hoofd van de barnehagen mij graag wilde hebben. Zo gaat dat hier dus. Nu hadden ze mij wel aangeboden om als oproepkracht te werken in de groepen, ze hebben hier 3 groepen, 1-2, 2-4 en 4-6 jaar.

Maar al in de vakantie werd ik gebeld, door de zelfde kommune of ik niet in de keuken van het bejaardentehuis (alderen heim) wil werken als invaller....Dat wilde ik wel, maar eerst vakantie!
Na de vakantie belde ze weer wanneer ik kon komen. Ik ben nu 3 dagen in de keuken en 1 dag in de linnenkamer geweest om in te werken.

Ik had geen keuze... ze vroegen na tijd niet eens wat ik er van dacht, heb meteen een rooster voor 6 weken in mijn handen gekregen....
Nu moet ik enkel nog een zondagdienst meelopen, die schijnt verschillend te zijn met door de weeks.
Af en toe zit er dus ook een weekend aan vast.

Wat ik zoal in de keuken moet doen:
Eerst maken we het ontbijt klaar. Dat wil zeggen, we maken een schaal met brood, beleg en een mandje met zoet beleg klaar en zetten dat op een kar. Zetten koffie en een klein karretje met sappies en melk klaar. Dat zetten we allemaal rond 9u in de eetzaal. In de tijd dat de bejaarden dit wegwerken beginnen we met de voorbereiding voor de lunch (warme maaltijd). Af en toe al wat voorwerken voor de volgende dag, zoals aardappels schrapen of toetje maken.
Om een uur of 10 gaan we het ontbijt opruimen en verder met de warme hap. Er wordt ook veel gebakken voor bij de koffie.

In de wasserij (linnenkamer) moet ik alles wassen, drogen en strijken. Van de bejaarden al het linnen goed en de werkkleding van het personeel.

Ik vind dit wel leuk werk, al moet ik 's ochtends soms wel vroeg (07.30) beginnen. Reistijd is een kleine 30 minuten.
Ik moet nu wel leren om noorse gerechten te gaan koken. Ze maken de dingen net iets anders klaar of hebben hele andere combinaties. Maar ze hebben wel gezegd dat ik af en toe wat "vernieuwend" mag zijn..... SOEPPIE?

Verder ben ik nog steeds invaller op de postroute, heb al weer 2 weken op de agenda staan.
Dus bang om me te vervelen hoef ik echt niet te zijn. Er is hier genoeg te doen en ze hebben veel behoefte aan invallers. Aan de ene kant is dit los/vaste wel leuk. Het is zeker afwisselend en ik kan altijd nee zeggen.

Bijgaande wat foto's die ik zo gemaakt heb van de keuken.

Met Eddy gaat het nait best!

Na de operatie leek het allemaal wel te gaan, maar hij heeft nog steeds veel pijn in de schouder met bewegen. De fysio zegt dat dat er allemaal wel bij hoort en omdat hij nogal zwaar werk heeft gedaan, zijn de spieren nu extra gevoelig. Voorlopig tot eind september ziektewet, hoewel hij wel kleine ritten kan doen wil de baas 100% of anders niets. Ook goed. Ze zijn hier heel makkelijk. Geen herintregatiebegleiders, geen huisbezoek, ben je ziek ben je ziek...

Zit Laura (ons puppie van 7 maanden en 50 kg!!!) tenminste niet alleen.

Verder gaat het hier gewoon zijn gangetje, maar ik ga nu stoppen want we gaan eigen gemaakte pizza eten!

Groeten van Eddy, Lars, Olaf, Tømmy en Laura en van mij natuurlijk!

Een zomerse dag...15 aug. 2010

Den "Lille Jungfru" ligt niet meer in Kobenhavn, maar in Eidsland....


We zijn vandaag met z'n 5 jes wel een kilometer vanuit de haven gevaren. Ook in de directe omgeving hebben we hele mooie plekjes. En dan nemen we wel de luxe van onze boot mee!

Willeke spreekt Laura even aan op haar gedrag....


Laura zoekt haar bal om mee te spelen....


Nog ff een klein toertje voordat we naar huis gingen.

Laura "claimt" haar plekje niet, ze gaat gewoon liggen....!

Hier vanuit de stuurhut.

Zomaar!

Afgelopen week zijn Egbert, Margreet en de kids hier geweest. In tegenstelling tot andere zomers hebben ze 5!!!! dagen mooi weer gehad. Normaal regent het hier in de zomer maar 3 keer, juni, juli en augustus!
Donderdag zijn we met de boot naar Mo gevaren en hebben lekker gegeten.

Vandaag, zondag hebben we weinig nuttigs gedaan. Willeke en ik zijn in het dorp geweest. John had ons gebeld en gevraagd of we met NL toeristen een rondvaart konden maken. Dat gaat dus maandag gebeuren. En ach, voor wat diesel wil ik wel een rondje varen....

Onderstaande foto: Laura op ontdekkingsreis. Willeke is frambozen aan het plukken en Laura helpt haar....


Hier nog ff een leuk plaatje van de achter (zij) kant van ons huis.

Willeke en Laura op de weg terug...

En zo ziet ons puppie er uit na 6 maanden... En 45 kilo zwaarder!




De picknicktafel, opgeknapt en wel....
En die natte dweil..... Laura helpt ook al mee met auto wassen

Storm zaterdag 11 juli

Voor de duidelijkheid nog ff een klein filmpje van zaterdag, tussen Arendal en Kristiansand.

Als gevolg van de zware golven heb ik later geen film kunnen maken...

De schade door het slechte weer is:

1 navigatie laptop, is gevallen (door de boot afgeschoten...)

een paar witte t-shirts... probeer maar eens koffie te drinken zonder morsen

een paar uur werk om de radarbeugel weer op te lappen

En de hele boot is 1 grote klomp zout...

Onheil, triest maar waar.

Ja,ja. Vrijdag 9 juli was het dan toch zo ver. Hoewel ik overdag niet het gevoel kreeg dat het wat werd, hebben we Maria rond 19.30 te water gelaten. De nieuwe schroef voldeed goed aan de verwachtingen en de roerafdichting was nu ook helemaal in orde. Geen water in de kluis. Ik heb de tanks weer vol gegooid en ben vertrokken. Omdat ik een week later vertrok dan gepland, had ik zoiets van: we gaan ervoor! en wilde de hele nacht door tot kristiansand.....
Maar, als gevolg van zeer zwaar weer op de Oslofjord en op de zee ten zuiden van Noorwegen, de roerautomaat deed echt zijn best om de koers te houden, ontstond zoveel druk op de hydaulische leidingen dat de slangen knapten als rietjes..... Ik ben dus van nood de Tønsbergfjord weer binnengevaren en heb tot 02.30 op mijn kop aan de hydrauliek gesleuteld....

Zaterdagmorgen (na 3 uur slaap) ben ik weer vertrokken. De planning was alsnog Kristiansand (Flekkerøya, een klein eilandje voor de kust van Kristiansand), bunkeren en nog een klein uurtje verder. Rond 16.00 heb ik Nilsen gebeld om te vertellen dat ik rond 19.30 nog wilde tanken. Zolang hij het maar op tijd doorkrijgt, wil deze brave man zelfs 's nachts de pomp open gooien!
Hierna heb ik in de buurt een kleine fjord opgezocht en de ankers uitgegooid. Zaterdagavond rond 23.00u waren de lichten uit en mijn lichtje ook!
Hoewel het niet goed te zien is op deze foto, begon de zee toch echt ruig te worden.



Zondag 11 juli ben ik rond 8u begonnen aan een reis die mij tot Egersund zou voeren.
Hier wonen kennissen die ik op de heen reis ook al bezocht had.
Dit zou een reisje van zo'n 7 uur moeten gaan worden...
Maar, als gevolg van zeer zwaar weer, golven tot 4 meter en zware windstoten, was de weg er naar toe niet bepaald makkelijk. En op ongeveer 4 zeemijl voor Egersund had de hydrauliek het voor de laatste keer begeven. Maar, met zwaar weer richting kust drijvend, zonder de gemakken van een werkend roer...... Op een gegeven moment had ik het gehad met de situatie en heb contact op genomen met de kustwacht en assistentie gevraagd. Met de laatste krachtinspanning van het roersysteem een bocht kunnen maken en nu dreef ik in een langzame spiraal richting kust.
Gelukkig moest de reddingsboot vanuit Egersund komen en die had ondanks de storm maar een klein half uur nodig.

Na een geslaagde poging hadden we snel de lijnen over en vast en kon de reis, veilig, naar Egersund vervolgt worden.



En met hulp van en dank aan de bemanning van de Peter Henry von Koss was ik rond 17.00u uiteindelijk toch in Egersund aangekomen alwaar ik naast de sleepboot van Floortje en Mark werd vastgelegd.
Mark had binnen no time de oorzaak van de problemen in kaart gebracht.
Als gevolg van de "zeer deskundige" expertise van een bedrijf die hydrauliek verzorgt in de regio van Bergen, had ik dus hydraulische slangen die te licht voor het werk waren en had dus om de haverklap gesprongen slangen. De slangen waren berekend voor een druk van rond de 25 bar, maar wanneer mijn hydrauliek op volle kracht werkt (dus met veel tegenroer) hadden we meer aan slangen van 100 bar! Gelukkig had Mark die nog "ergens" in de voorraad liggen en was de klus geklaard in 2 uur.
Op tijd voor de finale Nederland-Spanje. Nu ben ik dus geen voetbal fan, maar in dit geval was ik toch blij met de korte golf installatie aan boord. De Wereldomroep had een redelijk goed signaal.

Maandagmorgen heb ik eerst eens uitgeslapen.....
Dat houd dus in dat ik "pas" rond 8u wakker was. Wassen, aankleden, uitsmijter eten en een beetje opruimen later was het rond 11 uur en ben ik met de bijboot eerst maar eens Egersund dorp ingevaren om wat inkopen te doen. Brood en verse groenten groeien nu eenmaal niet op de golftoppen...
Kom ik uiteindelijk op een hollands zeiljacht terecht die op weg naar Egersund de kiel was verloren! Dat was een korte maar heftige vakantie voor die mensen.
Nog ff bij de mannen van de reddingsboot langs geweest om te informeren naar het weer en ik vertrok weer terug naar de Maria. Als ik weg wilde, moest ik het maar zsm doen zei de bemanning. Het weer werd er niet beter op en ik moest nog ruim 2 dagen.
Rond 12 uur ben ik op weg gegaan. Het eerste uur zat het nog wel snor, Egersund ligt redelijk beschut, maar zodra ik weer buitengaats was.....
De golven werden er niet minder op en na een "hachelijke" 6 uur waarbij de radarbeugel ook nog eens een lelijke knek maakte kwam ik aan in de fjord van Stavanger. Via een bootforum had ik daar vlakbij onderdelen voor de dieptemeter opgescharreld. Dat is dus een klein nadeel wanneer je een boot origineel wilt houden, de boot is uiteindelijk 30 jaar oud! De onderdelen kun je niet overal in de winkel kopen.

Dinsdagmorgen ben ik van Tau, een klein beetje Noord-oost van Stavanger via Kopervik en Haugesund naar Vinnes, bij Fusa gevaren. Enkel een klein stukje open zee ( ca 1 uur) MET flinke golven, maar daarna een zeer rustige tocht verder.

Woensdagmorgen rond 8u vertrokken vanuit Vinnes voor een reisje van zo'n 6 uur in de zon, beschut vaarwater en met de tanks vol vanuit Os. De hydrauliek blijft goed werken.
In Bergen nog ff mijn display van de autopiloot omgeruild met de goede, deze lag in reparatie.
En na een reis van in totaal zo'n 110 motor uren liep de Maria rond 16.00u aan in Eidsland.

Schipbreuk.....?

Dinsdag 29 juni rond 16.45 aangekomen bij Alex in Melsomvik.

Na ca 375 zeemijl en exact 50 motoruren ligt de Maria aan de kant bij de Narwal.
Tot vrijdag vooral weinig gedaan, vrijdagmiddag is Willeke aangekomen met de auto. Zaterdag zouden we voor een weekend weg gaan met de boot, maar rond 15.45 bij de invaart van de haven van Verdens Ende.....



Ligt dus een bank, onder water, slecht tot niet aangeduid en terwijl we met de havenkaart in de hand stapvoets de rotsen ontwijkend de haven in varen....
Liggen we zo in ene keer vast op een onderwaterbank waar de Maria niet overheen kon.
Met hulp van de reddingsboot "Simrad Ferder" zijn we weer vlot getrokken maar was het leed al geschiet. We maakten water en de aandrijving vertoonde een zware vibratie wat duidt op schroefschade.
Met een slakkegangetje zijn we terug naar Melsomvik gehobbeld en de zondag gebruikt om met de wagen een werf te vinden die de Maria aankon.
Zondagavond naar Vallø Marina gevaren.
Maandagmorgen om 09.30 hing de Maria in de takels. Was nait best!
De propeller was naar de vaantjes en het roer stond ook niet loodrecht...
Het is inmiddels donderdagavond, 8 juli en de nieuwe propeller zit er op maar vanmiddag met een proef tewaterlating liep de roerkluis weer vol met water en nu liggen we weer op de blokken.

Zo in de kraan is het toch echt een bakbeest, maar op het water, tussen de creme de la creme van de Oslofjord, is het zeker niet de grootste. Maar heb nog geen plezierboot gezien die net als ik een korte golfzender aan boord heeft.....
Hahaha, En, de Maria is afbetaald.....
Hopelijk kan ik vrijdag de reis naar huis aanvangen. Morgen ochtend wordt het gat bij het roer gedicht en dan maar hopen...