Oktober 2012

Eind september zijn Willeke en Laura weer terug gekomen van hun maand in Nederland.

Vanwege een beschadigde knie moest ons pluisje van 55 kilo een nogal zware knie operatie krijgen en met de revalidatie in het achterhoofd en het nogal grote prijsverschil, waren de dames een maand in Nederland.

De eerste maand mocht Laura nagenoeg niets doen met de knie en zoals we onderhand weten is dat bij ons thuis een probleem. Je MOET trappen op en af en de tuin in is ook een klauterpartij. Nu heeft ze de eerste moeilijke maand in het vlakke Nederland kunnen vertoeven en we zijn dagelijks verbetering in haar loopje. Ze wil al veel meer dan verstandig is en dat is dus een beste opgave om dat pluisje kalm te houden. Maar we zetten door!

 

 

(Hier ligt ze in narcose uitgestrekt op de vloer bij de dierenarts)

 

 

Verder gaat het hier zijn gangetje. Willeke heeft na een maand aanvankelijk lekker weinig werk nu weer volop werk. Ze moet af en toe nee zeggen.



 De boot heb ik vandaag (zondag 28 oktober) leeg gehaalt. Er drijft al wat ijs op de fjord, de steiger ligt al op het land. Enkel Svein Hakøn's en onze boot liggen nog op het water. Waarschijnlijk halen we de boten vrijdag uit het water. En er ligt al sneeuw op het dek!

Dit weekend heb ik weekend dienst en rij met de sprinter in de sneeuw prut naar Gullbra. 'S nachts is het rond de -4 tot -5 overdag is het rond het vriespunt. En er ligt dus al sneeuw!

Verder weinig nieuws. En zoals gewoonlijk: geen nieuws is goed nieuws. Alles gaat zijn gangetje.
Wij zelf zijn van mening dat de tijd om vliegt! Dit wordt onze 5e winter al in Noorwegen.
Het huis is er klaar voor, nu hopen dat de waterleiding niet bevriest. Maar voor het geval dat, we hebben nu 2 tanken van 200 liter in de waterkamer die we kunnen aankoppelen, dus de eerste behoefte kan worden voorzien!. De corsa hebben we uiteindelijk weg gedaan. Nu hebben we nog de X-trail en de Kangoo. En natuurlijk de ATV! Die staat weer klaar met de sneeuwschuiver ervoor.
We zullen binnenkort weer een hele posting vullen met foto's. De afgelopen maand hebben we weinig tijd gehad om de blog te bewerken....sorry!

Laura operatie geslaagd

En hier ligt ons hondje uitgeteld na de operatie bij te komen....

Volgens de dierenarts is de operatie goed verlopen. Ook het weer terug op aarde komen heeft geen problemen opgeleverd. Toen Willeke met Laura bij mijn ouders terug waren, wilde ze eigenlijk direct al drinken en na een half uurtje ook aan het eten.
De wond schijnt ook heel mooi klein te zijn. Ze heeft nu af en toe een kap op omdat ze er toch nog wel eens aan likt, maar verder geneest het wel goed.
De revalidatie verloopt volgens Willeke ook goed, ze steunt al weer meer en meer op d'r achterpoot. Tis een hele taaie hoor, maar toen ze gestopt was met de pijnstillers, begon ze toch wel te piepen....
Maar goed, nog 2 weken en de dames komen weer thuis.
Afgelopen weekend met de boot naar Bergen geweest. Komend weekend weer en dan nog een x naar Bergen en dan zijn ze weer thuis.....

Half augustus 2012

Zaterdag 18 augustus was er weer de jaarlijkse fietstocht van Evanger naar Eidsland, over de Nesheimfjel. Het Rode Kruis mag deze rit ook meemaken, als bezemwagen....

Vrijdag heb ik de wagen opgehaald en eens lekker uitgemest, klaar voor de tour!



(De voormalige Modalen ambulance, tijdelijk terug)

(Wachten op Willeke)

De aanhanger van Einar hebben we maar ff mee terug naar Oksedal genomen. De 3 pallets met brandhout zijn opgeslagen en we zijn klaar voor het winter stook seizoen! Omdat we afgelopen winter niet alles verstookt hebben, ligt er nu genoeg voor een strenge winter.

(op de top van de (Nesheimfjel)

(af en toe slechte tot geen dekking, moesten dus af en toe "wacht" staan op een topje waar dan net wel dekking was en waar we tevens een mooi uitzicht hadden op de tour)

Olaf is afgelopen zondag het huis uitgegaan. Hij gaat op kamers in Os, 7,5 min lopen van school. Bespaart hem mooi vroeg opstaan, iets waar hij een schurfthekel aan heeft!).

(Lars brengt Olaf naar Os)

En Tømmy? 

(Tømmy amuseert zich best!)

Willeke gaat 3 september naar Nederland met Laura, de operatie staat gepland op 6 september. Ze komt 28 september weer thuis.
Dan komt het zware leven weer, want ze krijgt weer een contract op de barnehage van 60% tot en met december, vanaf januarie weer 100% bij de waterkrachtcentrale in Steinsland. Misschien deze keer zonder helikopter. De puinhopen zijn net opgeruimd.

Juli, vakantie tijd!

De juli maand is grotendeels onze vakantie maand, dit jaar.
Begin juli zijn Olaf, Willeke en ik, samen met Laura naar Nederland geweest voor familiebezoek.
Daarna zijn Willeke en ik nog een week met de boot weggeweest. Helaas zat er geen zomerse dagen tussen waarvan je zeggen kon, die houden we er in.
Hieronder diverse foto's gemaakt tijdens de 3 weekse vakantie....
Iets eerder in juni hebben we tijd gehad om de veranda ook eens in de verf te zetten.

(Na 2 jaar is de veranda nu ook "klaar").

(Willeke stapt over richting kade, in Bergen)

(Deze 3 master ligt geregeld in Bergen)

(Hier liggen we aan zij aan zij met een dorpsgenoot)

(op de achtergrond oud Bergen)

(Vanaf de andere kant gezien....)

 Laatste weekend van juni waren er weer de Modals dagenen, dorpsfeest van het buurdorp. Het Rode Kruis uit Dale (waar wij dus lid van zijn) wordt dan ingehuurd voor orde handhaving. Vrijdagavond stonden we er met een man of 10, zaterdagavond waren we op oorlogssterkte met 20 man. Omdat ik zelf niet van 's nachts reizen hou, zeker na een feestavond, had ik onze boot al eerder de week naar Modalen gebracht. Hiermee kon ik toch nog makkelijk aan een slaapplaats komen. Omdat mijn baas wist dat ik daar was, werd ik getrakteerd op een bus rit, zaterdagnacht rond 01.30u. Ik was kennelijk de enige die nog niet gedronken had en mocht dus de dorpelingen met de bus naar huis rijden. Ik heb dit voortreffelijk gedaan, geen klachten....(bus kwam aan met over de 60 personen, ik reed weg met nog geen 45....?). Het andere volk zwalkte wel over de weg toen ik rond 3u terug in Modalen kwam...

(Modals dagen, onze boot hadden we er op tijd heengebracht)

De 2e week van Juli zijn we dus naar NL gereden. Omdat we Laura meenamen, zijn we over land gegaan. Dat houdt dus in, via Oslo, Gotenborg, Kobenhavn en dan via Puttgarden naar NL. Gelukkig kon Jan en Zwanita ons van onderdak voorzien, hierdoor was de 1ste dag maar 15 uur buffelen en de 2e dag maar een uur of 8. Deze weg had ik ook al in maart genomen toen ik alleen met Laura naar NL was gereden.

(Koffiepauze op Hemsedal, op weg naar Nederland)

(Laura kon ff de benen strekken, temp rond de 2 graden)

(Het lijkt zielig, maar ze had plaats genoeg...)

(Met dank aan Yusuf, Zuidwolde)

(Op de weg terug op het eiland Faro)

(Bijna weer thuis)

(Queen Victoria)

(De hurtigruten boot Nordlys)

 Onze vaarvakantie was voornamelijk bekend terrein voor ons. Woensdag vertrokken naar Bergen, donderdag lagen we op anker bij Feste (Lindås). Vrijdag, na een woeste tocht over de Fensfjorden aan de steiger in Skjerjeshamn, de poort tot de Sognefjorden. Daar was er gewoon storm! Het water woei over de steiger, de boot bleef dus kletsnat. Zaterdag met een klein omweggetje over de Fensfjord naar zee gevaren en buiten om terug naar Bergen gevaren. De zee was ruw maar na een pilletje was er niets meer aan de hand....
Zaterdagavond waren we weer in Bergen. Zondag weer richting huis gevaren en bij Vikanes (een favoriet van ons) nog een dag gelegen. Maandag middag waren we weer thuis.

(Aan de steiger op Skjerjeshamn)

(Eddy en kongen Olav samen)

 De voedingskabel van de bootlaptop was overleden. Maar goed dat we een hobby'er aan boord hebben die ook nog eens inventief met een soldeerbout kon omgaan. Er zijn geen problemen, enkel uitdagingen.... En zie hier het resultaat. De kabel voldoet weer uitmuntend, we hebben weer internet.

(Ook op vakantie aan het (hobby) werk)

(De Normand Artic komt ook geregeld in Bergen)

(Brilliance of the Seas)

(De Costa Deliziosa kwam ook langs)

(Thuis was er zeker 1 die blij was ons te zien)

 28 juli was de verjaardag van Lars, hij is nu 19 jaar jong. Voor deze gelegenheid was er een heerlijke mokka taart en een bokkepootjes taart. Willeke, wat kan jij dat toch lekker maken!!!

(Lars zijn taarten, 28 juli jarig)

(De Columbus 2 in Bergen)

(Toch waren we blij met het regenpak....)

Laura heeft dit jaar een knieband opgerekt/gescheurd. Na een consult bij de lokale dierenarts een second opinion gevraagd bij de dierenarts in Zuidwolde. (Ja, dat was die dame die ons huis daar gekocht heeft). Foto's gemaakt en diagnose klopt. De hond mag zich verheugen op een operatie.
Nu zal deze ongeveer een Nok. 20.000,- in Noorwegen gaan kosten. In Nederland "maar" een kleine Nok. 5000,-. Waarschijnlijk, indien mogelijk, gaat Willeke nu voor een maand naar Nederland met Laura. Na een maand is ze wel weer zo aangesterkt dat ze de reis kan maken.
Momenteel heeft Willeke geen contracten, dus dit zou kunnen. Pas in januari gaat ze weer bij de krachtcentrale werken, contract weer voor een half jaar. Nu wordt het dus los vast barnehagen en aldreheim.
Lars is bezig met een 1, 1,5 jaar stage bij een transportbedrijf, voorlopig blijft die nog thuis wonen.
Olaf heeft van de week ja gezegd tegen een kamer in/op Os. Dus die vertrekt over 2 weken....
En ik zei de gek, zolang het gaat zoals nu kan ik het wel overleven. Te zwaar en vooral eentonig bewegen vanuit de schouder blijft pijn doen, maar "simpel" rijden gaat goed.

Woensdag 13 juni

Dit is een indicatie hoe bij ons de ruimte besteed wordt in de garage. En dan staan de banden van Lars zijn wagen er nog niet eens bij... Op de voorgrond de sneeuwschuiver in de zomerstand.

Vanmiddag gauw nog ff met de MAN kipper wat meuk gehaald op Eikefet, 1 uurtje hier vandaan.

 Zonder problemen klimt deze oude dame bij ons naar boven, geladen met 15 ton gruis.

 Het (voorlopig) laatste projekt is klaar. De parkeerplaats boven... Kon er augustus 2008 amper 1 wagen staan, kunnen er nu wel 4 en de aanhanger staan! DE STEEN was vorig jaar al verdwenen, nu is de uiteindelijke muur ook klaar. Misschien volgend jaar asfalt?

Vandaag is Willeke weer over de weg naar het werk gegaan. De tunnel was al een tijdje begaanbaar, maar nu is dan de oorspronkelijke weg ook weer open gesteld! Vanaf haar verjaardag (februari) was de weg dicht ivm lawinegevaar. Vanaf eind februari was de hele meuk gestremd, dus ze zijn aardig lang aan het graven geweest. Volgende week zal het project waarschijnlijk stoppen, ze zijn dan klaar met 1 turbine, volgend jaar januari beginnen ze aan de andere, dus Willeke heeft dan weer zeker 4 maanden drukte met eten koken en de kamers onderhouden.

Olaf gaat aan zijn laatste week voor de vakantie beginnen, Willeke en ik moeten na deze week nog 3 weken. Lars zal wel hier en daar op een vrachtwagen te zien zijn....

Zomaar een update

Zaterdag  hebben Willeke en ik weer bus gereden naar Gullbra. Dat houdt in vanaf Eidsland naar Gullbra met post en spullen voor de butik in Eksingedalen. En wat kom je dan zoal tegen op de weg, behalve schapen?

Juist nog meer schapen!



Eerder deze week ben ik (Eddy) met mijn vaste matroos 1e klasse met de boot aan het toeren geweest... Zoals de foto laat zien, heb ik als kapitein de veiligheid voor mijn bemanning hoog in het vaandel staan. Safety first!!! 

Lars heeft van de week af gereden voor vrachtwagen en mag zich nu scharen onder diegene die grote wagens mogen besturen. In tegenstelling tot NL heeft hij zeer binnenkort ook daadwerkelijk zijn rijbewijs op zak. Hij mag wel al met zijn verklaring de weg op! Dus vakantiegangers, kijk maar uit!

Rara wat is dit voor een beest?
Dat is de vraag die wij ons stelden, maandag morgen bij het ontbijt....

Volgens de buurtbewoners is dit dus een mår..... een roofdier dat eigenlijk een allesvreter is.
Wij druk aan het googelen en we komen tot de conclusie dat dit dus een boom marter moet zijn.
Nu weten we ook waarom de kompostbak altijd doorgewoeld is en waarom Laura overmatige intresse toont in die hoek van de tuin.

Ik, (eddy) heb het eerste duiksertifikaat binnen, PADI open water diver en mag tot 20 meter diep duiken met een fles puf op mijn rug!
Pinksterweekend ben ik ook op cursus geweest voor het Rode Kruis. 3 dagen lang wild water zwemmen. Redding van drenkelingen in (snel) stromende rivieren... Nu hebben we geen rivieren hier, maar wel van die snel stromende waters die gevaarlijk kunnen zijn. Was ontzettend koud, het water kwam uiteindelijk hoog uit de bergen en was niets meer dan vloeibaar ijs....

Willeke zit nog steeds het huishouden en de keuken bij de centrale (stroomfabriek) te bestieren. Door de lawine, eerder dit jaar hebben ze toch wel wat vertraging opgelopen, waardoor de mannen achter op schema lopen.

Lars lest nog op de vrachtwagen, gaat binnenkort een poging wagen op het examen.

Olaf telt de dagen af tot de vakantie. Hoewel hij een leuk stage adres heeft in de bouw, kan hij niet wachten dat hij volgend jaar aanleg gaat doen.

Laura, ja Laura doet haar best om het huis vol te stoppen met haar haren, heeft iets te maken met winter wacht verliezen.....

Tømmy doet nog steeds zijn best om Laura te ontlopen, maar komt vaker buiten en langer.

De parkeerplaats boven heb ik met een goede meter verruimd, voor de vakantie kunnen ALLE wagens boven staan plus de aanhanger...

Boot seizoen is begonnen....

14 april is dan de Maria te water gelaten. Dit jaar is het ijs al heel vroeg uit de fjord en dan MOET de boot nat....
Kon zelfs een week eerder maar.... een waterinlaatventiel voor de motorkoeling had een lekke pakking en moest dus de boot weer uit het water. Na een grondige schoonmaak en nieuwe pakking dan op zaterdagavond weer te water gelaten. Hoewel het al na 21u was merk je dat de winter voorbij is, het is nog licht.

Olaf kijkt toe terwijl Geir achteruit rijdt

Na 6 maanden weer op het natte!

En natuurlijk hebben we al een paar weekendjes er op zitten. Ik ben voor een duikcursus een weekend in Bergen gebleven met de boot.

En afgelopen weekend zijn Willeke en ik weer weg geweest naar Vikanes, onze favoriete ankerplaats, op ongeveer 1,5 uur varen van huis.



Willeke geniet weer in de lentezon!

Maria op 2 ankers.

2 Mei ben ik weer aan de slag gegaan. Het gaat nog niet van harte, de schouders blijven op spelen. Maar ik ga het weer een periode proberen, misschien dat het wel bij trekt.

Willeke is deze week weer op Steinsland, ze komt waarschijnlijk pas zaterdag na de middag thuis.

Gisteren heb ik ook vernomen dat mijn oma van 97,5 jaar oud is overleden...



Maar het leven gaat gewoon door! Hier is de lente begonnen, we hebben een paar dagen schitterend weer, vandaag is het wat bewolkt.
Laura heeft een poot verzwikt, waarschijnlijk zal ze onder het mes moeten, de dierenarts zal eerst foto's laten maken en dan zien we wel wat de schade is.

Na een dag hard werken lig ik ff kapot te wezen!!!

En niet enkel ik ben moe!!!





Pasen 2012

Van woensdag tot maandag had het Dale Røde Kors Hjelpekorps Påskeberedskap. Dat betekend dus zoveel dat we met een groep de hut in de bergen bemannen en patrouilleren en stand-bye zijn voor eventuele noodoproepen/zoekacties en lawine's. Die hut staat dichter bij het gebied waar de paastoeristen hun vakantie vertoeven, waardoor onze aanrijtijd verkort wordt.
Zoals op de foto's te zien is, lag er nog voldoende sneeuw om te skieen.....En de sneeuwscooters af te raggen! Dit is een van de vervelende zaken waar je tegenaan loopt met zo'n paasvakantie....

 Eddy (links) en Kai Ove voor de toeristenhut op Høgabu

http://ut.no/hytte/hoegabu

Dit is een toeristenhut, die geheel zelfbediend is. Je komt aan, legt geld in een enveloppe en je kunt er overnachten. Eten moet je zelf meenemen, maar water is er meestal in een straal van 25 meter wel te tappen uit een riviertje. Bedden, keukengerei, alles staat er en toen wij er kwamen was zelfs het houtvuur nog aan. We hadden later gesproken met 2 mensen op de ski's en die hadden verteld dat er die nacht 9 mensen hadden overnacht. Dit soort info gebruiken wij dan weer om een beeld te verkrijgen waar en hoeveel mensen er "op pad" zijn.

Eddy met de "pulken" (reddingsslee) achter de Yamaha

Omdat we zowat de hele dag "buiten " op de bergen zijn, namen we voldoende uitrusting mee, alsmede ook voedsel en eerste hulp spullen. Dankzij diverse repeaterstations zijn wij continu in verbinding via de radio met andere hulp korpsen zoals politie/ambulancehelikopter en andere Rode Kruis korpsen. Onze standaard uitrusting bestaat dan ook per man:

Radio, lamp, voedsel voor 12 uur, extra kleren, schep, kompas, kaart, GPS en nog wat andere persoonlijke zaken die je graag meeneemt als het wat langer duurt...(sigaartje).

Dit is de Rode Kruishut van het korps van Vaksdal. Hier hebben we na een rit van ca 1 1/2 uur scooteren ff een bakkie gedaan en nog wat gebabbeld....

 Ja, ja, een vermoeiende wacht......(foto genomen na een dag hard werken....18.31)

Terug bij de Rode Kruishut van Dale.

 Dit is dus de Rode Kruis hut van het korps in Dale waar we alle lid van zijn.

Hut staat in Bergsdalen 500 meter de bergen in aan de oude weg van Voss naar Dale.

 Actie foto's van Willeke waren niet mogelijk onder de scooter reis, dus nu een after action foto!

 Eddy start de oude Polaris weer op voor een patrouille toer.

Zowat iedere Noor heeft een hut, dus "onze" korpsleider kreeg ook bezoek van ons en nu we er toch waren....koffie? Ja lekker, buiten was het min 10 en binnen naderde mijn plastic overbroek het smeltpunt. De noren zijn kou kleumen!

 Terug na een dag "hard" werken. Rijden op een sneeuwscooter is toch wel inspannend!

Willeke nog een beetje aan het na genieten van een zonnetje!